"Bize Her Yer Trabzon"
Arkadaşlar ölçmüşler. Trabzon merkez ile İstanbul Olimpiyat Stadı'nın arası tam 1079 kilometreymiş. Şehrinden bu kadar uzak mesafede biletli 40 bin, toplamda 60 bine yakın taraftarıyla şampiyonluğu ne kadar da hak ettiğini gösterdi bize Trabzon. Bu taraftara “Helal olsun” demek gerekir. Olimpiyat tepesinin o rüzgârında, Aralık ayının o soğuğunda Trabzonspor’a sarılıp ısındılar. Daha sezon bitmeden şampiyon oldu Trabzonsporlular.
Maç fırtına gibi başladı. Şok bir pres uygulayarak topu kapan Colman, Burak’ı gördü. Burak’ın ayağına çok iyi oturan top mükemmel bir gol oldu. Ama yanındaki Umut veya Jaja’ya topu göndermesi işi daha garantiye alacaktı. Zira pozisyon gol olmasa ziyan olacaktı. Burak’ın kendine güvenmesi sevindirici fakat bencilik sınırlarına gelmemesi gerekli ki; bu durum kesinlikle Şenol Hoca’nın kontrolü altındadır. Bu maçla ilgili özellikle yüksek performans sergileyen Colman çok top kaptı, İstanbul Büyükşehir Belediye'nin sert futboluna karşılık vermeyi bildi. Sahada niyetlerin kötü olmadığı ama zamanlamaların kötü olduğu sert bir futbol vardı. Trabzonspor kalecisi Onur’u en çok yediği golde beğendim. Mükemmel bir refleksle topu çıkarmayı bildi fakat direkten dönen topta futbol şansı Herve Tum’un yanındaydı. Trabzonspor’un haklı penaltısında belki Umut topla buluşamayacaktı ama yerden bir metre yükselmiş bir adama ceza sahası içinde dokunursanız karar penaltı olur. Son gole yönelik olarak ise Alanzinho’nun adrese teslim pasına, Umut’un adrese teslim vuruşu için Trabzonspor Posta Dağıtım A.Ş.’nin bir hizmeti demek mümkün. Ama Umut’u o kadar boş bırakan defans oyuncusu büyük ihtimalle Alanzinho’nun büyüsüne kapılmış olmalı.
Maçtan sonra Egemen önderliğinde üçlü çektiren futbolcular ise uyumlarının sadece 90 dakikalık olmadığını ispatlar nitelikteydi. Şampiyonluk süreci ve sıkıntısı Trabzonspor camiasında almış başını gidiyor. Sıkıntı dememin sebebi Trabzonspor en büyük çelmeyi kendine takan bir kulüptür. Şansal Büyüka bile bir dost muhabbetinde bu durumu onaylıyor. Şahsi kanaatlerime gelince; Trabzonspor bu sene şampiyonluğun en güçlü adayıdır. Çünkü:
1- Mevcut siyasi otorite ve süre giden davalar artık futbol içinde şike, rüşvet gibi ihtimalleri en aza indirgemiştir. Futbola adalet tecelli etmek üzeredir.
2- Trabzonspor denk oyunculardan kurulu bir takım mahiyetindedir. Bu da takım içinde rekabeti ve başarıyı getirmektedir.
3- Şenol Güneş mükemmel deneyimli, soğukkanlı ve alçakgönüllü hareket etmektedir. Böyle bir hocadan futbolcuların feyiz alması muhtemeldir.
4- Taraftar 96 sendromunu üstünden atmış ve sağduyu kazanmıştır. “Bize her yer Trabzon” mottosu sayesinde taraftar grupları arasında bütünlük sağlanmıştır.
5- Yönetim futbola karışmayıp şampiyonluğa kenetlenmiştir. Kan kayıplarına rağmen hala dimdik ayaktadır.
6- Takım içerisindeki uyum, oynamayanın oynayanı sindirmesi, oynayanın oynamayana destek olması ve milli takımın başında artık adaletli bir hocanın varlığının bilinmesi takımdaki oyuncuların performanslarını yükseltmektedir.
Öznel bir bakış açısı ile son bir madde eklenecek olursa:
7- Trabzonspor bu sezona şampiyonluk parolası ile girmemiştir. Her zaman tersini yaptıran Karadeniz şansı bu sezon Trabzonspor'a şampiyonluğu getirecektir diye düşünüyorum.
Tuncay TAŞKIN
0 Comments