Umut-Gökhan Farkı

Trabzonspor’a, beraber oynadıkları dönemde, takımın tarihinde yaşadığı şampiyonluklar dışındaki yıllardaki en parlak dönemini yaşatan ve şampiyonluk iddiası ile buna olan inancın en yüksek noktaya gelmesini sağlayan en başarılı oyuncular şüphesiz Fatih-Gökdeniz ikilisi olmuştu.
“Şampiyonluk yaşamadan kulüpten ayrılmayacağız” gibi kimsenin kendilerinden beklemediği ve beklemeye de hakkının bulunmadığı, Trabzonspor’un unutulmazları arasına giren bu iki futbolcunun ettikleri bu büyük lafı çeşitli sebeplerden ötürü unutmak durumunda kalarak (!) takımdan ayrılmalarının ardından, Karadeniz temsilcisinin gol yollarında ciddi bir problem baş göstermişti.
Bu sıkıntıyı gidermek adına, Ankaragücü’nden transfer edilen Umut’un ardından Kayseri’nin, o dönem üç büyüklerin büyük baskılarına rağmen göndermemekte direndiği “gol kralı” Gökhan Ünal büyük umutlarla takıma kazandırılmıştı. Bu ikili, her ne kadar belirli dönemlerde ciddi katkılarda bulunsalar da bu faydaları hiçbir zaman daimi olmadı. İlk seneki kadar olmasa da beraber oynadıkları geçen sezonda büyük sıkıntı yaşamış ve yaşatmışlardı. Öyle ki, kaçırılan her golden sonra tribünler “Fatih Tekke” tezahüratı yaparak oyuncuları protesto etmeye başlamıştı.
Bu durum içinde bulunduğumuz 2009-2010 sezonun ilk yarısında da değişmemişti. Çünkü Gökhan-Umut ikilisinin, yalnızca Trabzon’lulara değil, futbol adına güzel şeyler görmek isteyen (!) herkese saç baş yolduran gol kaçırma alışkanlığı dinmemişti. Onlar kaçırdıkça taraftar protesto etti, taraftar protesto ettikçe onların moralleri bozuldu, moralleri bozuldukça, daha da çok kaçırdılar.
Devre arasındaki Fatih Tekke’nin takıma geri gelme ihtimali heyecan yaratmış ancak bu gerçekleşmemişti. Bu nedenle de Trabzon taraftarı özellikle Gökhan’ın başlarına kaldığını düşünürken, (adeta imdada yetişerek !) Fenerbahçe Gökhan’a talip olduğunu açıkladı. Herkesi şoke eden bu transfer gerçekleştikten sonra Gökhan’ın yeni takımıyla yakaladığı fırsatları şu ana kadar iyi değerlendirdiği görülürken, Umut yine herkesi şaşkına çeviren bir patlama yaptı !
Umut’un attığı gol sayısının tavana ulaşmasının aksine oynadığı oyun konusunda değişen bir şey yokken, Gökhan’da ise büyük bir değişim söz konusu. Şöyle ki, Umut kötü onadığı dönemde de futbol becerisi dolayısıyla kısıtlı yapabileceklerini gerçekleştirmek adına büyük bir hırs ve iyi niyetle mücadele ediyordu. Pres yapıyor, canla başla savaşıyor ancak yetenekleri itibariyle katkısı sınırlı kalıyordu. Son dönemde Umut yine hırslı oynamaktadır, ancak bu sefer bu oyununa golleri de eklemiş bulunmaktadır. Gökhan ise güçlü fiziğine rağmen bunu hiç kullanmıyor, hiçbir ikili mücadeleye girmiyor, kedini yormuyordu. Fenerbahçe’ye transferinden sonra ise önceki takımında çizdiği portreyi yırtıp atıp bambaşka bir kimliğe bürünerek mücadele ediyor. Çünkü Trabzon’da kendisine muhtaçlardı, şimdi ise o Fenerbahçe’ye muhtaç. Oynadığı maç sayısı ve süreye bakıldığında bu kısıtlı zamanda yararlı işler yaptığı söylense de, maçların gidişatı dolayısıyla hep son çare olarak sahaya sürüldü. Bu da onun takımın vazgeçilmez bir ilk 11 oyuncusu değil, alternatif bir yedek olacağını gösteriyor. Zaten Daum’un ancak taraftarın büyük baskısıyla Semih’i bile oyuna zorla sokarken, Gökhan’a sıranın kolay kolay gelmeyeceği görülüyor.
Umut ile Gökhan arasındaki fark da burada ortaya çıkıyor. Umut her zaman iyi niyetli biçimde hareket ederken Gökhan ise şimdi buna mecbur. Trabzonspor’da beraber oynadıkları dönemde taraftar da bulun bilincindeydi. Buna ilginç bir örnek vermek gerekirse, Gökhan takımdayken her ikisi de goller kaçırıldığında taraftar “Fatih Tekke” tezahüratı yaparken, şimdi Umut gol kaçırdığında taraftar ona moral verme amaçlı “Umut Bulut” diye bağırıyor. Çünkü açık bir şekilde belli, az yeteneklere sahip ama istekli Umut’un, yetenekli ama isteksiz Gökhan’dan daha başarılı olacağı.
Bu aralar henüz hazır gözükmeyen yeni transferleri kulübede oturtan Umut’un hırslı ve özverili mücadelesi kadar yeteneği olsaydı, şimdi yedek olan Gökhan ile karşılaştırılamayacak derecede daha iyi bir futbolcu olacağı bir gerçek olurdu...!

Share this