Hakan Aytaç etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Şubat 2011 Cuma

Hrant Dink'in Takımı Taksimspor Şampiyon


Türkiye'de spor dünyasında bir zamanlar Ermeniler vardı. Osmanlı'dan beri...

Atletizmde,
Üsküdar'da Ermenilerce kurulan Raffi, İstanbul'un ilk atletizm ve jimnastik kulübüydü.
Kendi parasına cemaatin topladığı yardımları katıp 1912 Stockholm Olimpiyatları'na giderek ay-yıldızlı formayla yarışan  Vahram Papazyan ve Mkrtich Mkryan unutulan bir spor efsaneleriydi.

1911-1914 yılları arasında düzenlenen "Ermeni Olimpiyat Oyunları.."
Aynı yıllar arasında, Şavarş Kristyan editörlüğünde yayımlanan Osmanlı'nın ilk spor dergisi 
"Marmnamarz."

Basketbolda, 1930'larda Beyoğlu Halkevi'nde antrenörlük yapan ve ilk basketbol milli takımımızın kuruluş çalışmalarını yürüten Rupen Semerciyan... 

Teniste, 1925-1936 yılları arasında şampiyonluklara ambargo koyan Vahram Şirinyan...
Yüzmede, golfte, satrançta örnekler saymakla bitmez...

Suikaste kurban giden Hrant Dink ise bir zamanlar Taksimspor futbolcusuydu.  

Aynı Taksimspor İstanbul 1. Amatör Lig 11. Grup’ta 2. Oldu ve Play-Off’larda Rumelikavağı Spor’u 2-1, Adalar Spor’u da penaltılarda 4-3 yenip İstanbul Amatör Lig’e yükseldi.  

Taksimspor 1940 yılında, Galatasaray'dan ayrılanların kurduğu Güneşspor, Nor Şişli ve Kale kulüplerinin birleşmesiyle oluşturuldu. Logolarında ışıldayan güneş bulunan kulübün faaliyetlerini yürüttüğü yer ise Beyoğlu değil, Şişli. Başkan ise Sarıyer'in efsanevi futbolcusu Garo Hamamcıyan.
Uzun yıllar profesyonel ligde oynadıktan sonra 1980'li yıllarda amatör kümeye düşen kulüpte kimler forma giymedi ki?

Ordinaryüs lakaplı efsane futbolcumuz Lefter Küçükandonyadis…


5 kez A Milli Takım forması giymiş olan Tenekeci Gabris (İstanbulluoğlu)

Hayri Ülgen, Çilli Mehmet, Metin Türel, gazeteci Onur Belge...

Hrant Dink ise 1982-83 sezonunda 3. Lig’de mücadele eden takımının Ödemişspor'la oynadığı maça çıkıp beraberlik golünü atmıştı. Lisansında adı ‘Fırat’ olarak geçen Hrant Dink, gazetecilik hayatında da takımı yakından takip etmişti. Fakat ne acıdır ki, Taksimspor’un şampiyonluğunu görmek Hrant’a nasip olmadı.

Taksimspor Ermeni cemaati kulübü olmasına karşın, karışık bir kadroya sahip. 25 futbolcunun 12’si Ermeni. Ermeni takımı olmalarından dolayı tepkilere maruz kalıp kalmadıkları sorusuna, artık böyle şeylerin kalmadığını, kendilerinin de ayrımcılık yapmayıp kimin isterse oynayabileceğini söylüyor Başkan Garo Hamamcıyan. Kendinden de şöyle örnek veriyor:
“Benim 3 Ermeni dostum varsa, 30 Türk dostum var.”

Kulübün onursal başkanı Süleyman Seba’nın isminin verilirken, Şişli Belediye Başkanı Mustafa Sarıgül de kulübün en büyük destekçilerinden. Kulübü ise maddi açıdan ayakta tutan ise cemaatin yardımları.

Doğma büyüme Feriköy’lü olan Teknik Direktör Necdet Yılmaz trilyonluk gelirlere sahip profesyonellerin aksine amatör futbolcuların sorunlarını şöyle anlatıyor:

“Amatör futbol profesyonelden farklı. Takımı kampa alıp yediğini içtiğini görme şansın yok. Futbolcun aç mı tok mu geliyor, faturasını ödeyebilmiş mi, eşiyle kavga mı etmiş bilemiyorsun. Futbolculara burada sevgi ve saygıyla yaklaşıp motive etmelisiniz ki başarı gelsin.”

Taksimspor’un dışında faaliyetlerine devam eden bir diğer Ermeni cemaati kulübü ise Voleybol takımı Şişli Spor. Cemaat voleybol oynamak isteyen çocuklarını Şişli’ye, futbol oynamak isteyenleri de Taksim’e yönlendiriyor.

Bugünlerde tribünlerde "Ermeniler, Beşiktaş'ı destekler" sloganları ile küfürler atılırken bir zamanlar Ermeni yurttaşlarımızın sporumuza ne kadar katkı sağladıkları, görmezden geliniyor, Lefter gibi bir efsaneden bile utanılmıyor. Tribünler ucuz fanatizmin yanında kin ve nefret noktası haline geldi. "Spor dostluk ve kardeşliktir" sloganları ise sadece lafta kalmış durumda. Ermeni yurttaşlarımızın spora eskisi gibi tekrardan katılmasıyla ülkedeki kardeşlik bilincinin pekişmesi sağlanacaktır.


Hrant Dink (Ayakta Soldan İkinci)

1 Şubat 2011 Salı

Geleceğin Pele'si Rizespor'da!



Bank Asya Birinci Ligi'nde Karadeniz takımları zirveye damgasını vururken; Ordu ve Samsun'un arkasında 3. sırada yer alan Rizespor müthiş bir transfer gerçekleştirdi.

1989 doğumlu ve hakkında Pele'nin, "onda gençliğimi gördüm" dediği, gelecek vaat eden bir futbolcu Freddy Adu. Bonservis opsiyonu Rize'de olmak üzere kiralanan futbolcu, 2004 yılında MLS (Amerikan Futbol Ligi'nde) forma giyen en genç futbolcu olurken, iki hafta sonra attığı golle de yine ligde gol atan en genç futbolcu ünvanını almıştı. Hemen herkes tarafından geleceğin en büyük yıldızlarından biri olarak gösterilen Adu, henüz 10 yaşında devlerin ilgisini çekmeye başlamıştı.

Avrupa'da forma giymesi gerektiği konusunda herkes hemfikirken, 2 milyon Dolar'a Benfica'ya transfer oldu. 2006 yılından beri ABD Milli Takımı'nda oynayan Adu, Avrupa macerasına başladığı Benfica kulübünde bekleneni verememiş ve kendisini geliştirmesi için çeşitli kulüplere de kiralanmıştı. Belenenses, Aris, Monaco gibi takımlarda forma giyen henüz 22 yaşındaki futbolcunun ABD Milli Takım formasıyla ise şimdiden 15 golü bulunuyor. Genç yetenekleri bulup çıkarmada uzman kişilerin aksine, futbolcunun dünyanın tanımasında Football Manager oyununun etkisi de göz ardı edilemez. Hem forvette hem de ofansif orta saha pozisyonunda harikalar yaratan bir yapıya sahip Adu için "yeni Emenike" yorumları yapılmaya başlandı bile. Rizespor'un defans oyuncusu Erdem ile birlikte transfer ettiği Amerikalı futbolcuyu Türkiye'de izlemek heyecan verici olacaktır.

Adu'nun Pele ile oynadığı reklam filmi:


13 Ocak 2011 Perşembe

Futbolculuk, Taraftarlık ve Medya


Zor bir sezon geçiren Galatasaray'ın, bir nevi yeni sezonun kadrosunu kurmak adına yaptığı transferlerden birinin Kazım olması, taraftarı ayağa kaldırmıştı. Hatta bu transfere kefil olduğunu söylemesinin ardından tribünlerin sevgilisi Hagi'ye dahi büyük tepki gösterilmiş, Ultraslan da şöyle bir açıklama yapmıştı:

"Geldiği kulüpteki kötü imajına rağmen bu oyuncunun Hagi tarafından alınmak istenmesi, kendisi hakkındaki olumlu görüşümüzü zedelemiştir."

Oynadığı hazırlık ve kupa maçında goller atan ve istekli bir görüntü çizen Kazım'ın, taraftarın üzerindeki ilk "şok"u atlatmasını sağladığı görülüyor. Fakat bunun yetmeyeceğini düşünen Kazım, taraftara yaranmaya çalışarak, tribünlere oynayan açıklamalarda bulunmaya başladı bile. Yeni takımına imza atışının hemen ertesinde ailesindeki herkesin Galatasaraylı olduğunu açıklama ihtiyacı hissetti, attığı gol sonrasında armasını öpmesini de şöyle yorumladı:

"Fenerbahçe'de hiçbir zaman armayı öpmedim!"

Gazeteler de arşivlerden hemen çıkarmış. 3 Ekim 2010'da, Şükrü Saraçoğlu Stadı'nda oynanan 7. haftanın Gençlerbirliği maçında, 82. dakikada Dia'nın yerine girerken, Kazım formasını giymeden önce 3 kere öpüp alnına götürmüş. "Armayı öpmediğini söylemiş, formayı değil" şeklinde bir savunma yapılabilir mi bilmiyorum! Zaten gazetelere göre "Fenerbahçeliler'i kızdıracak" açıklamanın, sarı-lacivertli taraftarların pek de umrunda olduğunu sanmıyorum. Ancak futbolcular bilmelidirler ki, ezeli rakibi hedef alan bu tip açıklamalar artık taraftar tarafından kabul görmüyor. Bunu spor medyası da bilsin!

Yok, "o futbolcu şu takımlıymış," da, "meğer içi kan ağlayarak oynuyormuş," gibi haberleri manşete taşımak, bir anlık ilgi çekmenin ötesine gitmiyor, gitmemeli. Formasını giydiği takımın ezeli rakibinin taraftarı olan futbolcu elbette bir haberdir ama yine de buna çanak tutmak, futbolcuya zarar verir, o gazete o haberin primini yaparken...

Futbolcuların bu doğrultudaki en küçük söylemini abartarak büyük puntolarla sayfalarına taşıyan medya, yeni transfer olan futbolculara bu tarz demeç verme ihtiyacı hissettiriyor. Düşünce de şu: "Eski kulübüme saldırayım da, taraftar beni sevsin!"

Taraftarlar da görmeli artık, futbolcu profesyonellik gereği her takımda forma giyebilir. Futbolcuların, eğer varsa içlerinde tuttukları bir takım, bu forma giydikleri takıma hizmetleri bitene kadar sönük kalmaya mahkumdur.

Galatasaray taraftarının tepkisi ise, Kazım'ın eski bir Fenerbahçeli olmasından çok, disiplinsiz davranışları ve olumsuz yaşam tarzı yüzündendi. Bu nedenle Kazım, eski takımına salvolar sıralayacağına kendisine çeki düzen verirse daha çok kabul görür. 3 büyükler arasındaki transfer sirkülasyonu eskiye oranla ivme kazanırken ve eskisinden daha normal karşılanırken, aynı zamanda tuttuğu takımın aksi renklerde forma giyen oyuncular geçmişte de olmuştur ve gayet de normaldir.

Emre Belözoğlu örneğindeki gibi, Galatasaraylılar'ın kendilerine büyük emeği dokunmuş bu oyuncunun Türkiye'de sanki sadece kendilerinde forma giyebilecekmiş bir tavır almaları, kendisine büyük sevgi duyarken bunu büyük bir nefrete dönüştürmeleri ilginçtir. Basın da bunu, "Emre daha önce, 'Türkiye'ye dönersem sadece Galatasaray'a gelirim' diye açıklama yaptı" şeklinde, olayı gereğinden fazla büyüten haberlerle karşımıza çıkıyor. Sorun ise yine medyada. Suçları,  futbolcuları bu tip hareketlere zorlayarak, "Gerçek Fenerbahçeli, Gerçek Galatasaraylı oldu" söylemlerini duyurmak için taraftara gereksiz yaranmaya çalışmalarına yol açmak.

10 Ocak 2011 Pazartesi

En İyi... Ama hala en iyi taktisyen değil!

Ballon d' Or seçimlerinde en iyi teknik adam ödülünü Mourinho aldı. Bu sonuç için, beklendiği gibi oldu yorumu yapılabilir. Portekiz ve Inter ile şampiyonlar şampiyonu olan, Chelsea'ye 2 sene üst üste lig şampiyonluğunu kazandıran Mourinho, şimdi Real Madrid'de müthiş yıldızlarıyla La Liga'nın yanı sıra 3 farklı takımla şampiyonlar şampiyonluğu hedefiyle tarihe geçmeye hazırlanıyor.

Mourinho'yu dünyanın en iyi teknik adamlarından biri yapan parametreler neler, bir göz gezdirelim:

Öncelikle ana dili Portekizce dışında İtalyanca, Fransızca, İngilizce ve Katalan dilinde konuşan Mourinho'nun ne kadar kültürlü olduğunu söylememize gerek yoktur herhalde. 

Çalıştırdığı kulüpte tek patronun o olması, futbolcuların her şeyiyle ilgilenmesi, onu bir teknik direktörden daha fazlası yapmaya yetiyor. Takım içerisinde disiplini asla elden bırakmaması ve futbolcularına, "Kim olursanız olun ve ne kadar para kazanırsanız kazanın benim takımımda hak eden oynar" izlenimi vererek her birinden bir kalemde vazgeçebileceğini ortaya koyuyor. Öte yandan geç gelenin idmana katılamaması, sakat futbolcuların 1 saat erkenden doktor kontrolünden geçmek zorunda olması, otobüste telefonların sessizde tutulup yüksek sesle müzik dinlemenin yasak olması otoritesini gözler önüne seriyor.

İç saha maçlarından önceki gün hep aynı otelde kampa giriliyor, oda servisi de yasaklanıyor. Takım halinde kahvaltı ise olmazsa olmaz. Oyuncuların yiyecekleri içecekleri kontrol altında tutulup birçok içeceğin tüketilmesine izin verilmiyor. İdmanlarda futbolcularının maksimum efor sarf etmeleri için elinden geldiğince sertliğe izin veriyor. Faul bekleyenlere ise cevabı hazır:
"Bunlara İngiltere'de gülüyorlar!"

Maç idmanlarında ise rakibin güçlü ve zayıf yönlerini analiz edilerek 100 sayfayı geçen raporlar hazırlıyor. Bu görevine ne kadar büyük bir aşkla bağlı olduğunun kanıtı. Başarısını da bu sağlıyor.

Öte yandan genç takımların maçlarını sürekli takip etmesi ve bu oyunculara yer vermesi hatta flaş transferlerde -örneğin Maicon, Kolarov ve Gerrard örneklerindeki gibi- istenen rakamları "uçuk" bularak yönetime transferleri gerçekleştirmemelerini söylemesi de hep daha fazlasını isteyen teknik direktörlere göre farklı bir yaklaşım. Bunun isabetli bir strateji olduğuna Manchester City'in şu anki durumuna bakarak karar verebiliriz.

Ya söylemleri? Sivri dilli, antipatik, sansasyonel açıklamalarını nereye koyacağız? Her maçtan önce karşı takım antrenörünü veya oyuncusunu muhatap alarak yaptığı "saldırı"ların da tamamen bir taktik olduğu söylenebilir mi? Bazılarına göre Mourinho medyanın bütün ilgisini bu şekilde üstüne çekerek futbolcuların medyanın baskısından kurtulmasını sağlıyor.

Mourinho bu özellikleriyle her zaman dünyanın en iyi takımlarını çalıştıracak ve her zaman en iyi teknik direktörler arasında gösterilecek bir vizyona sahip. Gözden ne zaman düşer veya her zaman gündemde olmaya devam eder mi bilinmez. Ancak öte yandan sezon bazında değerlendirildiğinde, en iyi taktiğin kendi çalıştırdığı takımların taktiği olarak kabul görmüyor. Peki, kimin çalıştırdığı takım en iyi taktikle yönetilmiş kabul ediliyor? Euro 2004'te defansif futbolcuyla eleştirilen Yunanistan takımı ve onun antrenörü Otto Rehhagel! Belki o şampiyonada izleyenleri futboldan soğutmuşsa da, bu taktiğiyle Yunanistan'a tarihinin en büyük başarısını kazandırmıştı Alman teknik adam.
2. sırada ise 2009 yılında 6 kupa kazanan Pep Guardiola'nın Barcelona'sı. 3. sırada Alex Ferguson'un 2006-2009 yılları arasındaki Manchester United'ı yer alırken, Mourinho 4'üncü. Bu sırayı aldığı takımı ise ne Chelsea ne de Inter. 2002-2004 yılları arasında çalıştırdığı Porto! Dünyanın en iyi teknik direktörü seçilen Mourinho'nun taktiksel liderliği acaba ne zaman gelecek?

4 Ocak 2011 Salı

Kendi Tekirdağ Efsanenizi Yazın

İçmesini bilene
Zevk-u sefadır
İçmeyi bilmeyene
Cevr-ü cefadır rakı,
demiş Necip Mirkelamoğlu Rakıname'sinde.

11. yüzyılda yapımı Türkler tarafından öğrenilen Rakı, Bektaşiler tarafından Anadolu'ya ve Rumeli'ye getirilmiştir. Bizle adeta özdeşleşenen bu içkide Tekirdağ Rakı'sının yeri de bir başkadır. Bir efsanedir Tekirdağ Rakı'sı. Alkollü içkiler ile sporumuzun arasının limoni olduğu bugünlerde, size Tekirdağ Rakı'sının yeni projesinden bahsetmek istiyoruz. İşte bu efsane içki, şimdi sizlerden kendi efsanenizi yazmanızı istiyor.

http://www.facebook.com/tekirdagrakisi adresine girerek kendi efsanenizi yazabilir ve efsaneler kitabına girmeye hak kazanabilirsiniz. Efsane yazarları unutulmaz bir gecede ağırlanacak, ve gecede seçilecek 10 kişi, efsanenin topraklarına, Tekirdağ'a götürülecek. Biz de "ters köşe ailesi" olarak bu projeye yazmış olduğumuz efsane ile katıldık, destek olduk.

Bugünlerde, görüşülmekte olan "torba yasa"yla internetten alkol satışının yasaklanmaya çalışıldığı, alkollü içecek servisi yapan lokantalara baskınların yapıldığı, 4. Murad yasaklarını aratmayan uygulamalarla karşılaşmaktayız. Dahası, Efes Pilsen, adı yüzünden kapatılma tehtidiyle karşı karşıyayken, Türk basketbolunda ilkleri yaşatan, birçok şehrimizde binlerce genci basketbola kazandıran okullarıyla faaliyet gösteren bu efsane kulübümüzün kapatılmasına yol açacak yönetmelik "Dünyada spor ile içkinin bir arada olduğu örnek yok" diyerek savunulurken, futboldan golfe, basketbodan Formula 1'e, at yarışından bilardosuna kadar kadar birçok sporda içki firmalarının sponsor olduklarını biliyoruz. Bu ortamda en büyük içkilerimizden biri olan Tekirdağ Rakı'sının bu projesine blogumuz olarak destek veriyor ve sizleri de projeye kendi efsanenizi yazarak destek vermeye çağırıyoruz. Kendi efsanesini yazan herkes unutulmaz geceye katılacak ve gecede seçilecek 10 kişi Tekirdağ'a götürülecek. Ayrıca yazdığınız efsanenize, yazılan diğer efsanelerle birlikte çıkarılacak olan kitapta yer verilecek. Son katılım tarihi 15 Ocak.

26 Aralık 2010 Pazar

Holiganlar Genç Futbolculara Saldırdı!


Futbolda holiganizmin nasıl tedavisi zor bir hastalık olduğunu bir kez daha gördük.
Sporda şiddete karşı yaptırım uygulayacak yasa üzerine konuşulurken U-17 Akademi Ligi'nde Galatasaray ile Fenerbahçe arasındaki maçta inanılması güç olaylar yaşandı. Florya Metin Oktay Tesisleri'nde oynanan ve ilk yarısı 1-1 biten maçta, devre arasında oyunma odasına giden, Fenerbahçeli oyuncular ile Galatasaraylı taraftarlar arasında tartışma çıktı. Sahaya inen bazı kendini bilmezler, Fenerbahçeli oyunculara saldırdılar. İki futbolcunun burnunun kırıldığı ve toplam 13 oyuncunun hastanelik olduğu öğrenildi.

Her iki kulüp de olayı kınayan açıklamalar yaptılar. Galatasaray yönetimi olayın kendi kontrolleri dışında gerçekleştiğini söyleyerek üzüntülerini bildirdi. Fenerbahçe ise, sert bir açıklamayla olaya karışanların cezalandırılması gerektiğini belirtti.

Ancak gözü dönmüş fanatizm her yerde kendini gösteriyor ki, Galatasaray yönetiminin üzüntülerini belirtmesine forumlarda tepki göstererek, taraftar denemeyecek saldırganları öven ve "hiç üzülmedim" , "az bile yapmışlar" diyebilenler çıkabiliyor. Burada yaşları 15 ile 17 arasında değişen "çocuk"lardan bahsediyoruz. Futbol yaşantılarının henüz başında, alın terleriyle mücadele eden, gelecekleri için çalışan yeni yıldız adaylarından... Bu olaydan sonra gelişim çağındaki gençlerin futbola bakış açılarında nasıl bir gelişim olur dersiniz? Futbol ile şiddetin birbirinden ayrılamayacağını, ayakta durmak için kendilerinin de bu yola başvurmalarını düşünürler herhalde. Onlara karşı bu şekilde bir yaklaşım nasıl açıklanabilir? Kin ve nefretin bu boyutlara ulaşması şaşkınlık verici.

Olayı kim başlatmış olursa olsun bu vahşetin hiçbir açıklaması, hiçbir haklı yanı olamaz. Sporda şiddeti önlemek mi istiyoruz? Bu "insanlar" ağır şekilde cezalandırılacak o zaman. Bunun başka bir çıkar yolu yoktur! Fenerbahçe ve Galatasaray yönetimi bu olayın peşini bırakmamalı, el ele vererek gerekli adımların atılması için baskı kurarak bu ve bunun gibi çapulcular tarafından sporumuzun kirletilmesinin önüne geçmelidirler. Fenerbahçe'nin efsane futbolcusu Lefter için tüm takım taraftarının tek yürek olduğu bugünlerde sporun birleştirici bir unsur olduğunu en azından olması gerektiğini yeniden hatırlamamız, hatırlatmamız gerekiyor. Anlayamayıp bunu bir düşmanlık unsuru olarak kullananlın da spordan ellerini eteklerini çektirmek...

23 Aralık 2010 Perşembe

Hakan Şükür Çevre Katliamına Ortak mı?!


İktidara yakınlığı bilinen Hakan Şükür'ün, aktif futbolculuk dönemi sonrası yaşamı dikkat çekmeye devam ediyor.

Son zamanlarda AKP milletvekili adayı olacağı, olası yeni AKP iktidarında ise spordan sorumlu devlet bakanı veya en kötü ihtimalle federasyon başkanlığına getirleceği yüksek sesle bile dillendirilmeye başlandı. Cemaate yakın olmanın nelere kadir olduğunu her geçen gün daha iyi görebiliyoruz.

Üstelik kendisine TRT'de proğram başına 14 bin lira da ödeniyor. Bunu sorgulayanlara ise devletin kanalında küfürlerle yanıt veriliyor...


20 Aralık 2010 Pazartesi

Genç Futbolcular Nasıl Yok Edilir?


Olağanüstü durumlar, olağanüstü kararlar gerektirir. Bunun bir örneğini daha Galatasaray-Konyaspor karşılaşmasında gördük. Kadrosunun yetersiz olduğu hemen herkes tarafından kabul edilen ve tarihinin en başarısız sezonunu geçiren Galatasaray, sonunda "genç futbolculara şans vermek" gibi radikal bir karar almayı başarabildi!

Forvetsiz Galatasaray, altyapıdan bir forveti getirip oynatmayı sonunda akıl edebildi ve 19 yaşındaki Anıl Dilaver ilk kez resmi bir maçta forma giyerken, Galatasaray'ı zorlu bir deplasmandan 3 puanla çıkardı. Avrupa kulüpleri bu yaştaki futbolcuları, artık amatörlükten çıkıp gelişimini tamamlamış birer oyuncu olarak görerek ilk 11'lerinde banko oynatırken, yabancı futbolculara milyon dolarları dökerken, genç futbolcuların adını dahi duymamış haldeyiz.

Anıl, 1990 Trabzon/Sürmene doğumlu. Geçen sezon A2 Ligi'nde gol kralı olmuştu. Sezon sonunda sözleşmesi bitecek olan Anıl 3 kez 21 yaş altı ulusal takım forması giydi. Memleketi Trabzon'un 61 numarasını isteyen Anıl, bu numara dolu olduğu için, Arda Turan gibi ilk sezonunda 66 numaralı formayı giyiyor.

Konyaspor maçında attığı golün aksine, A takımla ilk resmi maçı olmasına rağmen iyi performans sergileyen Anıl'ın benzer sevincini 2006 yılında Aydın Yılmaz yaşamıştı. 2005-2006 sezonunda Gerets döneminde ilk kez A takıma yükselen Aydın, ligin kırılma maçlarından biri olan Konyaspor maçında 90+2'de takımına galibiyeti getiren golü atmış, şampiyonlukda önemli pay sahibi olmuştu. Şöyle bir bakınca, gelecek vaat eden Aydın'ın o günden bu yana futbolunun üstüne pek bir şey koymadığı, halen yerinde saydığı görülüyor. Bundaki sebep nedir? Bunca yıldır kendisini neden geliştirememiştir?

Futbolcuların kendi payları olabileceği gibi, takımlarımızın da büyük sorumluluğu olduğu açıktır. Bir zamanların altyapı uzmanı Galatasaray'ın, şimdi Arda'dan başka fark yaratan, takımı sürükleyen bir "kendi" oyuncusu var mı? Yine gelecek için umut veren Uğur Uçar, Almanya'dan getirilen Alpaslan Erdem, Özgürcan Özcan gibi futbolcular neden takımdan gönderilmiştir? Bu futbolcular Aydın Yılmaz'dan daha mı başarısızlardır?

Anıl Dilaver'in aylık maaşı 1500 TL. Arabası yok ve toplu taşıma aracı kullanıyor. Şimdilik! Attığı golle Galatasaray'a 750 bin TL'lik galibiyet primi kazandırdı. Beşiktaş'taki sakatlıklar sebebiyle forma şansı bulan ve attığı golle takımına beraberlik kazandıran Ali Kuçik'in maaşı ise sezon başında 1250 TL'den 3000 TL'ye çıkarıldı. Takımlarımızın genç takım politikalarını gözden geçirmek gerekiyor. Genç bir futbolcu A takıma çıkacağı günün hayaliyle canla başla savaşırken, isme ve yabancıya itibar eden teknik adamlara bir şekilde kendilerini gösterip şans bulurlarsa ve bu şansı da hasbelkader iyi değerlendirilerse, kısa sürede mütevazi bir maaştan milyon dolara ulaşabiliyor, altlarına son model araba çekip 20'li yaşlarda "ben oldum" diyebiliyorlar.

Altyapıdayken müthiş bir idman temposuyla disiplinli çalışırlarken, kendilerine sunulan nimetler karşısında başları dönüp futboldan da profesyonellikten de kolayca uzaklaşabiliyorlar. Bundan sonraki amaçları bir an önce idmanı bitirip eğlence mekanlarına gitmek, içkinin dibine vurup manken peşinde koşmak oluyor. Bir futbolcunun da hakkı olan eğlenmek bu noktada futbolun önüne geçiyor, futbolcuların gelişimleri A takıma çıktıktan sonra duruyor, yerinde saymaya başlıyor ve "gelecek vaat eden" şeklinde nitelendirilenler takımdan gönderilerek ikinci sınıf futbolcuların arasında yer almaya başlıyorlar.


Medyanın genç futbolcuları yaklaşımları da takdire şayan! Kendisini gösterdiği anda bir anda göklere çıkartılan futbolcular, malzeme bulmuşçasına üzerlerine saldırılarak kullanılıyor, manşetlerde sürekli kendisini gören futbolcu, ister istemez havalara giriyor, bu psikolojisine de, maç konsantrasyonuna da, kişiliğine de büyük zararlar veriyor. Bir anda vezir eden medya, futbolcunun kötü döneminde birdenbire değişerek acımasızca saldırılarda bulunarak bu sefer de rezil ediyor! Galatasaray'ın en önemli futbolcularından biri haline gelen Arda'da neler yaşandı? Aziz Yıldırım'ın teklifini reddettiği için, medyanın "her şeyi hak ediyor" baskısıyla 20 yaşında kaptanlık verilen, sırtına da 10 numara geçirilip Metin Oktay'la kıyaslanmaya başlanan, takımın tek kurtarıcısı olarak lanse edilip üzerine inanılmaz bir yük bindirilen Arda'nın, bir anda değişen hayatıyla birlikte, psikolojisinin ne hale geleceği hiç düşünülmüş müdür acaba? Sürekli manşetlere çekilen, her hareketi haber yapılan, özel hayatı magazin gündemlerine taşınan, kız arkadaşıyla olan ilişkisi sürekli irdelenen ve birdenbire acımasızca eleştirilen Arda'nın şimdi sakat olmasından dolayı oynayamamasının ötesinde, futboldan kopmasında bu tür bir medyanın olmasının hiç mi sorumlusu yok acaba?

Galatasaray, şu anki gibi kötü bir durumda olmasaydı belki hiç de hiç şans bulamayacak olan Anıl, ve sakatlıklar sayesinde son maçlarda şans bulan Ali Kuçik, umarız iyi performansları sürdürerek kendilerini kanıtlarlar. Ancak maaşlarına yapılacak ani zamla, medyanın aşırı ilgisi ve göklere çıkarması karşısında dikkatli olmalı, kendisilerini yalnızca futbollarına odaklamalıdırlar. İnşallah, genç futbolcuların saman alevi gibi parlayıp sönmemelerine birer örnek daha olmazlar.