El Matador etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 Mart 2011 Çarşamba

Rahat Bırakın Necip'i!



Medical Park Antalyaspor - Beşiktaş maçında önce sarı kart görüp, bu hafta ligde oynanacak olan Trabzonspor maçında sarı kart cezalısı durumuna düşen Necip Uysal, karşılaşmanın son dakikasında, Bernd Schuster'in de talimatıyla kasıtlı olarak ikinci sarı kartı görüp oyundan ihraç edildi. Böylelikle Necip, cezasını hafta içi oynanacak olan ve formalite maçından öte bir önemi olmayan Gaziantep Büyükşehir Belediyespor maçında çekerek, Trabzonspor'a karşı mücadele edebilecek.

Bu olayı kısaca hatırladıktan sonra, bazı örnek ve farkı bakış açımızla değerlendirmek istedik..

Yazılı ve görsel medyada şikeci ve ahlaksız gibi sıfatlar yakıştırıldı genç Necip'e. Şike ve ahlak kavramlarıyla bu olayı bağdaştırabilmek çok ilginç olsa gerek, zira bu oyuncu maç mı sattı, yoksa milli takım kaptanının yaptığı gibi basın tribününe orta parmağını mı gösterdi, bunu anlamak güç. Ne rakibine sportmenlik dışı bir şekilde sert bir faul yaparak ikinci sarı kartı gördü, ne de penaltı öncesi sahada kazı çalışması yaptı. Bu çocuk, zekice düdükten sonra bilerek topa vurdu, yani yaptığı kurnazlığı bile rakibini sakatlayabilicek bir faulle veya ahlak dışı bir şekilde yapmadı. Fakat bu boyutta öne çıkan, Necip'in kız arkadaşının oynadığı film için sinema salonunu kapatmamış olması, gözlerden uzak ve mütevazi bir biçimde hayatını sürdürmesi! Çünkü geçmişte kimseyle en ufak bir vukuatının olmaması ve birden yakaladığı şöhreti hazmedebilmiş olması, bu genç oyuncuyu karalamak için farklı sebepler gerektiriyor.

Şimdi bir de işin yaptırım boyutuna bakalım. Birkaç ay önce, Real Madrid teknik patronu Jose Mourinho da iki oyuncusuna bir Şampiyonlar Ligi müsabakası öncesi sarı kart görmeleri konusunda talimat vermiş, bu da ortaya çıkınca UEFA Portekizli teknik adama 1 maç men ve para cezası vermiş, mevzu bahis olan iki oyuncuya ise sadece para cezaları vermişti.
Yani UEFA'nın belirlediği maddeler neyi gerektiriyosa, onlar yapıldı. Bu hususta, Necip Uysal'a da para cezası verilebilir, Bernd Schuster'e de 1 maç lig müsabakalarından men cezası verilebilir. Ki Schuster, akredite kartı konusu gibi, bunu da umursamayacaktır.

Fakat esas sorun daha da derinlerde. TFF'nin belirlediği saçma sapan kurallara göre, lig maçında sarı kart cezalısı durumuna düşen bir oyuncu cezasını bir sonraki lig maçında çekiyorken, lig maçında kırmızı kart gören bir oyuncu, cezasını o sıralarda oynanabilecek olan lokal bir kupa maçında çekebiliyor. Yani, Necip ve hocası Bernd Schuster, bu madde açığından en iyi şekilde yararlanmış, dolayısıyla mantıken ortada işlenmiş bir suç da gözükmüyor!

Ama sistemsizliğin sistem olduğu Türk futbolunda, maddeler, kararlar ve yaptırımlar birbiriyle çelişedursun, medya görevini en iyi şekilde yapıyor!

Nasıl mı ?

"Madde açığı"ndan yararlanan bir genç oyuncuyu haketmediği şekilde, layık olmadığı sıfatlarla karalayarak daha fazla gazete satıp, daha fazla reyting elde ediyorlar. Yani Futbol Federasyonu aslında talihsiz beyanatlarda bulunup, şuursuzca kararlar alıp, anlamsız cezalar vererek, medyayı zengin ediyor. Etik anlayıştan bahsediyor ya herkes, Necip'in yaptığı etik mi diyorlar ya... Ne medya, ne de TFF, 20 yaşındaki Necip kadar bile etik davranamıyor!

23 Şubat 2011 Çarşamba

Wenger'in La Masia Aşkı Bitmiyor!


Herkes ara transferde Fernando Torres, Edin Dzeko ve Luis Suarez'in peşinden koşarken, esasında ekonomist olan Arsenal teknik patronu Arsene Wenger, yine yaptı yapacağını...

Jose Mourinho, kendisi için "dadılık yapmaktan takımını şampiyon yapamıyor" dese de, Arsenal'ın yetiştirdiği veya genç yaşta alıp büyüttüğü gençler, her jenerasyonuyla Şampiyonlar Ligi'nin müdavimlerinden oldular bile. Lafı çoğaltmadan, Arsene Wenger'in son bombasından bahsedelim, Jon Toral Harper...

Barca altyapısından yani La Masia'dan yetişen genç futbolcu adayı, tıpkı Wenger'in Katalan kaptanı Fabregas gibi orta sahanın göbeğinde görev yapıyor. Barca'nın 16 yaş grubunda oynayan bu genç yıldız, Katalan bir babayla İngiliz bir annenin oğlu olduğu gibi İspanya'nın U-16 milli takımının da göz bebeği. Fizik olarak yaşıtlarına göre daha uzun olan Jon Toral, oyun stili ve bahsettiğimiz fizik yapısından dolayı Lampard'a benzetiliyor.

Peki Wenger bu oyuncuyu nasıl oldu da Barca'nın elinden kaptı?

Bu süreçte, İspanya'daki kurallar Barca'nın aleyhine, Arsenal'ın ise lehine işledi diyebiliriz. Zira İspanya'da 16 yaşını geçmemiş futbolcu adaylarına profesyonel sözleşme imzalatabilmek mümkün olmuyor. Hal böyleyken, genç yıldız adayı, Barcelona'nın kurallar gereği önerebildiği youth contract'ı, yani genç takım mukavelesini geri çevirip, Arsenal ile 1 Temmuz 2011'den geçerli olmak kaydıyla sözleşme imzalamış. Bu da, Arsenal'ın önerdiği kontratın, Barca'nın önerdiği youth contract'e göre 25-30 kat karlı olduğu anlamına geliyor.

Aynı genç takımın bir başka yıldızı olan Sergi Samper ise, tıpkı Jon Toral gibi Wenger'in bir başka hedefiydi, fakat bu oyuncunun transferinde Arsene Wenger istediğini elde edemedi. En az Jon Toral kadar yetenekli olan Samper'in, oyun tarzı ve teknik kapasitesiyle ilerleyen yıllarda Barca'nın klasikleşmiş oyun formatına daha uygun bir oyuncu olacağına inanılıyor ki bu oyuncu için Barca B takımının teknik patronu olan Luis Enrique "yeni Xavi" yorumunu yaptı.


Samper'in yeni Xavi olarak görülmesindeki en büyük etkenler ise, bu genç oyuncunun müthiş top kontrolü, yeteneği ve attığı 1.sınıf arapasları. Samper geçtiğimiz günlerde Wenger'in önerdiği kontratı elinin tersiyle itip, Barca'nın önerdiği genç takım kontratını kabul ederek Katalan devinde kaldı. Görünüşe bakılırsa da, 6 yaşından beri formasını giydiği Barcelona'da 1-2 yıl sonra çok konuşulacak bir futbolcu olmasına kesin gözüyle bakılıyor.

La Masia'yla Londra arasındaki gelişmelerden memnun olanlar olduğu kadar, mutsuz olanlar da oldu. Zira, Jon Toral ve Sergi Samper, her pazar günleri öğleden sonra beraber vakit geçirirlermiş, ve kankalıktan öte bir arkadaşlıkları varmış. Dolayısıyla iki oyuncu da yolları ayrıldığı için bir bakıma üzgün olsalar gerek.

Durumdan memnun olanlar da yok değil! Barca'nın B takım ligindeki rakipleri sevinmesse kimse sevinmez herhalde. Çünkü B takımlar liginde bu ikiliye "Samper & Toral Limited Company" şeklinde bir lakap bile takılmış ki buda ikilinin sahada ne kadar efektif olduklarına dair önemli bir işaret.

Toral'in transferi, bazı otoritelere göre, önümüzdeki yaz Cesc Fabregas'ın Barcelona'ya geri dönüşünü güçlendirecek. Performansını her geçen gün daha da yükseğe taşıyan Jack Wilshere'in varlığının yanı sıra, Toral'in yavaş yavaş bu bölgeye hazırlanacak olması ve o bölgede Samir Nasri'nin de oynayabiliyor olması, Fabregas'ın 45 milyon euro gibi bir rakam karşılığında kökenine dönmesini sağlayabilir deniliyor ki bu söylentiler Wenger'in transfer politikasına hiç de yabancı gelmiyor.

Futbolseverler olarak Jon Toral'in, Fabregas'ın ayak izlerini takip ederek Emirates'te vazgeçilmez bir orta saha oyuncusu olduğunu görmek istesek de, genç yaşta Barca'dan ayrılan Fran Merida ve Giovani Dos Santos gibi hayal kırıklığı örnekleri de yakın geçmişte yok değil.

22 Şubat 2011 Salı

Ne Yaptın AS!


AS, Marca, El Mundo Deportivo ve Sport. İspanyol spor medyasının en meşhur markaları dendiğinde bu isimler başı çeker ki bu 4 spor gazetesinin ikisi Real Madrid yanlısı, diğer ikisi ise Barcelona sempatizanı olarak bilinir. AS ve Marca, Real Madrid'in arkasındayken, El Mundo Deportivo ve Sport ise Katalan kulübü Barca'ya daha fazla sayfa ayırıp, daha fazla ilgi gösterir. Bu kısa bilgiyi paylaştıktan sonra, belki de son 100 yılın en büyük medya skandalından bahsetmeliyiz..

Geçtiğimiz Pazar akşamı oynanan FC Barcelona - Athletic Bilbao maçında, Barcelona'nın bulduğu ilk golde, Xavi'nin müthiş ara pasına hareketlenip asisti yapan Daniel Alves'in ofsayt pozisyonunda olduğuna inandırmak isteyen AS gazetesi, photoshop yardımı alarak bir ilke imza attı. Ofsaytı bozan Bilbao'lu oyuncuyu görüntüden silerek oluşturulan yeni görüntüyü web sitesinden paylaşan AS gazetesi, daha sonra skandalın ortaya çıkmasıyla bir karışıklık olduğunu ve özür dilediklerini belirten bir bildiri yayınladı.

1967'den bu yana yüksek tirajlı ve prestijli bir gazete olan AS, Real Madrid'in isteği üzerine mi böyle bir çalışma yaptı, yoksa AS kraldan çok kralcı olup, bu photoshop şaheseriyle hakemleri etki altına mı almak istedi, işin bu kısmı hala karanlık. AS gibi ülkesinde ve dış basında popüler bir gazetede, bunu yapabilmek çok da kolay bir iş değil. Zira, bu gazetenin yazı işleri müdüründen tutun, editörüne kadar, hatta ve hatta en tepedeki patronuna kadar, herkesin bir aymazlık içerisinde olduğu açık bir biçimde görülüyor. O photoshop'un yapılıp, gazetenin internet sitesine konulana kadar geçen süre içinde gazete yetkililerinin hepsi mi uyuyordu?..


Çünkü geriye tek bir alternatif kalıyor, o da bu işin içinde ihmal olmadığı, gazete patronunun dahi onayıyla bu photoshopun yaptırıldığı. Skandal ortaya çıkmasaydı, yani o photoshop'a herkes inanmış olsaydı, sonuç hiç şüphesiz Real Madrid'in yararına olacaktı ki hakemler üzerinde ciddi bir baskı kurmuş olucaklardı, bu da onları sezon sonuna kadar idare edebilirdi.
Fakat şimdi işler çok değişti, AS'ın foyası ortaya çıktı, bugünden itibaren eşine benzerine rastlanmayacak derecede okur ve müşteri kaybedecekleri ortada. Peki, ya bu negatif sonuçları AS yetkilileri hesaba katmamış mıydı? Mutlaka katmışlardır, ve hesap ettikleri pozitif getiriler her neyse, eminim ki tüm dünya bunu öğrenmeyi merakla bekliyor olsa gerek..

Zira her ne kadar reklamın iyisi kötüsü olmaz şeklinde bir ticari motto var olsa da, böylesine prestijli ve büyük bir markanın, sırf reklam olsun diye böylesine devasa bir skandalla adını beş paralık edebileceğini düşünmek ahmaklık olur. Bu işten şüphesiz en karlı çıkacak olan kuruluş Marca gazetesi olacaktır. Çünkü artık Real Madrid yanlısı olupta kepaze olmayan tek gazete o gibi gözüküyor, dolayısıyla satışlarında ciddi bir artış olacağını tahmin etmek hiç de zor değil.

Real Madrid'in belki olayla az alakası var, belki de çok, bunu somut bir şeyler oluşmadan bilmek zor. Fakat dikkat çeken şu ki, Real Madrid'in adı hep skandallarla yan yana geliyor..
Birkaç yıl önce düzenlenen, kulübün başkanlık seçimlerinde de başkan Ramon Calderon'un, seçimi şaibeyle kazandığı ortaya çıkmış, sonrasında da Calderon istifa etmişti. Çok uzağa gitmeden, Real Madrid'in Bernabeu'daki soyunma odasının alkol koktuğu da şu sıralarda futbolu bırakmış olan Brezilyalı Ronaldo'nun kulüpte forma giydiği yıllarda ortaya çıkmıştı. Son yıllarda bu ve daha bunun gibi birçok küçüklü büyüklü skandala adı karışan Real Madrid, son zamanlarda birçok futbolseverin kafalasında soru işareti yaratmaya başladı.

Özet olarak, Real Madrid gibi köklü ve mazisi başarılarla dolu olan bir takımın adının bu tip yüz kızartıcı haberlerin yanında yer alması kendileri için büyük talihsizlik.
As gazetesine gelince, artık ciddiyetini yitirmiş, futbolseverleri kandıran gazete imajına sahip olmuştur ki, daha fazla satabilmek için milyonlarca insanı salak yerine koymak hayattaki en kötü, en talihsiz prensip olsa gerek ..

21 Şubat 2011 Pazartesi

Barcelona'dan İlginç Öneri!


Başlığı okuduğunuzda "Barca yine ne yaptı" diyebilirsiniz, fakat bu yazı ne bir ara pasıyla, ne de milyonlarca Euro'luk bir transfer dedikodusu hakkında. Geçtiğimiz günlerde Katalan kulübünün ekonomi işlerinden sorumlu yöneticisi Javier Faus ilginç bir öneriyle İspanyol spor medyasının gündemine oturdu. Faus yaptığı açıklamada,  UEFA Şampiyonlar Ligi'ne daha fazla kulübün katılması sağlanarak, katılan kulüplerin gelirlerinin büyük yüzdelerde arttırılabileceğini savundu. Bunun nasıl gerçekleştirilebileceği üzerine sorulan bir soruyu ise, La Liga'da 20 takımın mücadele ettiğini, bu ligde ve diğer lokal Avrupa liglerindeki takım sayısının 20'den 16'ya indirilebileceğini, böylelikle daha fazla Şampiyonlar Ligi maçları oynanabileceğini, bunun sonucunda da Şampiyonlar Ligi'nin daha fazla ülke ve şehirde, daha fazla sayıda taraftara izlettirilebileceğinden dolayı yayın gelirlerinin de maximum seviyede kulüplere dağıtılabileceği fikrinde olduklarını belirtti.

Bu öneriye yerel lig federasyonlarının ve Uefa'nın yaklaşımı ilerleyen günlerde ne olur bilinmez, fakat öneri uygulamaya geçmeden önce modern futboldan neleri götürüp, modern futbola neler katabileceğini en başından iyi düşünüp planlamalı diye düşünmeli..

 

Mesela şu an için UEFA, olası bir genişlemiş Şampiyonlar Ligi fikstüründe görevlendirecek kadar iyi hakeme sahip mi, bu büyük bir soru işareti. Zira, pazardan elma armut seçer gibi, "bu hakem öbürüne göre halliceymiş" diyerek hakem ataması yapılması söz konusu bile olamaz, çünkü işin bu boyutunda UEFA'nın prestiji de büyük önem taşıyor, ne kadar çok hakem hatası UEFA'nın adının okadar lekelenmesi demek..

İşin yetenekli hakem boyutu haricinde birçok önemli nokta daha var. Fakat bunlar arasından belki de en önemli olanı futbol ekonomisinin daha fazla nereye kadar şişirilebileceği. Zira bir çok otorite, futbol ekonomisinin kocaman bir balon olduğunu, ve günü geldiğinde  bu balonun patlayacağını iddia ediyorlar, özellikle de İngiltere'de..

Arka Bahçenin Bilginleri!


Braveheart filminde İskoçya'nın İngiltere'ye karşı verdiği bağımsızlık savaşı, Trainspotting filminde ise, İskoçya'nın İngiltere'nin arka bahçesi olduğu vurgulanmıştı... Tıpkı Galler gibi, İskoçya da geride kalan yıllarda ekonomik, siyasi, sosyal ve sportif alanlarda İngiltere'nin gölgesinde kalan bir ülke oldu hep..

Evet, belki kulüpler ve milli takım bazında İngiltere'ye nazaran başarısızlar, fakat yaptıkları yatırım da İngilizler kadar yüklü olmadığı için, bu sonuç normal karşılanabilir. Peki o halde İngiliz futbolunun kaderini nasıl çiziyor diyecek olursanız, 20 takımlı Premier Lig'in, 6 tanesinin benchinde İskoç futbol adamları bulunuyor. Bu ligdeki İngiliz menajer sayısı ise 5!
6 İskoç ve 5 İngilizin yanı sıra, bu ligde iki İtalyan, iki Fransız, iki Galli, bir İrlandalı, bir İspanyol ve bir de İsrailli menajer mevcut. Fakat ilgi çekici olan sadece İskoç menajerlerin çokluğu değil. Kalite ve istikrar olarak da İngiliz teknik adamlar, İskoç'ların yanında halt etmiş gibi gözüküyor!



Sir Alex Ferguson'ın United'ın başında geçirdiği yıllardan ve başarılarından milyonuncu kez bahsetmeye gerek olmasa da, 1999 yılında İngiltere kraliyet ailesinden aldığı "Sir" ünvanı sıra dışı bir olay; zira Manchester United o sezon 3 büyük kupayı da müzesine götürürken, Alex Ferguson'da İngiltere sınırları dışarısından bu unvana layık görülen ilk futbol adamı oldu. 1986 yılından beri Manchester United'ı çalıştıran ve hem yarışmacı, hem de yetiştirici bir teknik adam olarak bilinen Sir Alex Ferguson'ın dünya futbol piyasasına kazandırdığı yıldız oyuncular ve Manchester şehrine yaşattığı zaferler bir yana dursun, aynı topraklardan yetişen bir de David Moyes gibi bir gerçek var..


Moyes de tıpkı Ferguson gibi, uzun vadeli planların hocası olarak bilinen bir İskoç teknik adam. 2002 yılından beri Everton'ı çalıştıran Moyes, Manchester United, Arsenal, Chelsea ve hatta ezeli rakip Liverool'un sahip olduğu transfer bütçelerini sadece rüyalarında görebiliyor olmasına rağmen, son 10 yılda Everton kulübünden yolu geçmiş olan bir çok önemli oyuncudan maximum verimi almayı başarmış, birçok karlı oyuncu satışı gerçekleştirmiş, bunun yanı sıra her sezon ligi, bütçeye oranla iyi bir noktada bitirmiştir. Eğer Everton yöneticileri kulüp vizyonunu değiştirmeye karar verip, kulübe ek gelirler kazandırarak kulübün Avrupa çapında bir takıma dönüşmesini sağlayabilirlerse, Moyes de daha iyi oyuncularla, Premier Lig ve UEFA Şampiyonlar Ligi yarışını zorlayabilir.

İngiliz Roy Hodgson'ın kovulmasıyla, Liverpool'un yeni patronu olan İskoç efsanesi Kenny Dalglish de, göreve geldiği kısa süre içerisinde yapılıp yapılabilecek en olumlu işlere imza atıyor. Anfield Road'daki skandal saha skorları iyiye gitmeye başladığı gibi, sürekli sakatlandığı için uzun maratonda bel bağlanmayacak olan İspanyol yıldız Torres'e yol veren Dalglish, o bölgeye başarıya aç ve birbirinden yetenekli oyuncular aldı; Luis Suarez ve Andy Carroll artık KOP tribünü için ter dökecekler. Dalglish, takımının üzerindeki ölü toprağını atabilmek için taktiksel açıdan ve transferlerde epey gözü kara davranıyor, ki mazisinden dolayı Liverpool'da büyük kredisi olan Dalglish, bu bütünlük var olduğu sürece kalıcı ve ses getirecek başarılara imza atabilir.

Diğer İskoç menajerler Owen Coyle, Alex Mc Leish, Steve Kean'ın takımları da şu an küme düşme hattındaki ekipler değil; Blackburn Rovers, Bolton ve Birmingham kulüp tarihlerinde hep alışmış oldukları "orta sıra takımı" havasındalar. Yani, CV'si gösterişli olmayan, yeni İskoç menajerler de şimdilik iyi yoldalar gibi gözüküyor. Peki İskoç menajerler İngiltere Premier Ligi'nde parlarken, veya gelecek için ışık verirken, kendi ülkelerindeki İngiliz teknik adamlar kafa olarak neredeler? 

Sürekli kulüp değiştirdiği için İngiltere'nin Hikmet Karaman'ı muamelesi gören Harry Redknapp, son yıllarda Tottenham'da oldukça iyi işler yapıyor ki, takım yıllar sonra Şampiyonlar Ligi'ne katılmakla kalmayıp, gruplardan da çıkmayı başardı. İngiliz futbol menajerleri arasında şu sıralardaki tek yüz akı Redknapp gibi gözüküyor..

Futbolun beşiği olarak kabul edilen ve aynı zamanda futbol ekonomisinin en şişkin olduğu ülke olarak görülen İngiltere'nin federasyon yetkililerinin artık bir şeyleri ciddi ciddi değiştirmesi gerekiyor. Zira, milli takımın başında İtalyan teknik adam Fabio Capello, ülkenin en prestijli takımı United'ın başında İskoç Ferguson, en köklü kulüplerinden Arsenal'ın başında Fransız Wenger, parayla yaratılan takımlardan biri olan Chelsea'nin başında İtalyan Ancelotti, bir diğer parayla yaratılan takım olan Manchester City'nin başında ise Roberto Mancini, yani bir başka İtalyan bulunuyor. Olay göründüğü kadar basit değil, çünkü bu manzara, sadece buzdağının görünen kısmı !



Arsene Wenger olmasa Ada'da futbolcu yetişmeyecek gibi genel bir kanı var, ki yanlış gibi de gözükmüyor. İngiltere milli takımının son yıllardaki haline baktığınızda, Everton'da yetişip United'da büyüyen Rooney ayarında çok üst düzey bir oyuncu hala yetiştiremediler, ki o bile İrlanda kökenli!

Naklen yayın, merchandising ve stat gelirlerinin bu denli yüksek olduğu, kalitesiyle övünüldüğü İngiltere liginde  yerli ve üst düzey bir teknik direktör yok, üst düzey bir futbolcu da yetiştirilemiyor, milli takımın başında da bir İtalyan var, rakip ülkeler olan İspanya, Hollanda, Fransa, Almanya ve Portekiz sürekli teknik adam ve oyuncu yetiştiriyor.. Durum böyleyken İngiliz federasyon yetkililerine yöneltmek istediğim iki soru var; 
TÜRKİYE'DEN NE FARKINIZ KALDI?..
TEHLİKENİN FARKINDAMISINIZ ???..







16 Şubat 2011 Çarşamba

Yedek Kulübesinde Bile Gördüm!


Başlığı okuduğunuzda akıllara belki ilk olarak o malum GSM operatörü geliyor olabilir. Fakat sanılanın aksine, bu yazı bench'teki moda ikonlarıyla ilgili...

"Futbol asla sadece futbol değildir" demiş Simon Kuper, dolayısıyla biz de futbolun biraz magazinsel yönüyle ilgilenebiliriz..

Son dönemde dünya futbolunda bilindiği gibi futbolcular kadar, teknik adamlar da yıldızlaştırılıyor. Gerek medya, gerek milyonlarca futbolsever bazı teknik adamların, Cristiano Ronaldo ve Lionel Messi kadar popülerite sahibi olduğunu anlamamızdaki baş etkenler..

Teknik adamların son yıllarda bu kadar popüler olmalarını sağlayan başlıca nedenler ise, taktik başarının yanı sıra sonucu elde etmeleri kadar, yaptıkları sponsorluk anlaşmaları ve sahip oldukları image-maker'lar.. Kısacası, futbolun içindeki bu zümrede bile başlı başına bir endüstri dönmekte diyebiliriz!

Bu akımın öncüsü olarak şüphesiz Real Madrid'in teknik patronu Jose Mourinho'yu gösterebiliriz. Zira, Portekizli taktisyenin ismi dünyada ilk duyulmaya başlandığında, Porto önce UEFA kupasını, sonraki sezon da UEFA Şampiyonlar Ligi kupasını kazanmıştı. Porto'da da o dönem Deco ve Carvalho gibi ilerde süper kulüplerde forma giyecek kadar iyi oyuncular bulunsa da, popülarite açısından bir Messi veya bir Ronaldo yoktu diyebiliriz. İşte o anda, kenarda kibirli gülümseyişi ve uzun pardesüsüyle Jose Mourinho belirdi. Mourinho o dönem meslektaşları arasında sahip olduğu kibirin yanı sıra, karizması ve giyim-kuşamıyla da ön plana çıktığı için, o süreç hiç bitmeyecekmişçesine uzun sürdü. Reklama gireceği için adını sayamayacağım giyim, banka, araba ve hatta cep telefonu reklamlarında boy gösterdi. Ve futbol endüstrisi bununla beraber biraz daha şişirilmiş oldu. Zira, artık teknik adamlar üzerinden de reklam yapılabiliyor, milyonlarca Euro para kazanılabiliyordu. Mourinho'nun kulübedeki şıklığı, meslektaşlarının da benzer şekilde giyinmelerine, ve benzeri sponsorluk anlaşmaları yapmalarının önünü açtı..
Nasıl mı?

Şu sıralarda Inter'in başında olan Leonardo için de farklı bir durum yok. Maç bittikten sonra, "Hollywood'daki Oscar törenlerine gelir misin" diye sorsan, muhtemelen üstündekileri değiştirmeye gerek duymadan uçağa atlar. Milano'nun dünyanın moda merkezlerinden biri olduğunu da düşündüğümüzde, maç sırasında, sahada mücadele eden Interli oyunculardan çok, Leonardo'nun yüzünde flaşlar patlıyor olması muhtemel!

İngiltere Premier Ligi'ndeki "büyük başlar" olarak tabir edebileceğimiz Manchester United ve Arsenal'ın başındaki Ferguson ve Wenger hala o şişik spor montları giyedursunlar, Chelsea'nin başındaki Carlo Ancelotti ve hemşehrisi olan Manchester City menajeri Roberto Mancini de her hafta "haftanın şıkı" ödülüne aday denilebilir. Ada'da çalışan bir diğer İtalyan teknik adam olan Fabio Capello da vatandaşları Mancini ve Ancelotti'nin yanı sıra, yıllardır iyi giyiniyor olmasıyla tanınan teknik adamlardan..


Jose Mourinho'nun şampiyonluk savaşı verdiği FC Barcelona'nın genç teknik direktörü Pep Guardiola da gerek spor, gerek takım elbise seçimleriyle takdir edilen bir teknik adam. İspanyol medyasında bu konuyla ilgili çok konuşulacak bir haber de yapılmadı değil. Guardiola'nın fantastik bir takıma sahip olmasına rağmen, her maçın en az 70-75 dakikasını taç çizgisi kenarında dikilerek geçiriyor olması, "giydiği takım elbisenin markası tarafından belirlenmiş özel bir anlaşma olabilir mi" diye yorumlandı, ve çokça tartışıldı.

Iberya yarımadasında Mourinho ve Guardiola'nın yanı sıra karizması ve giyim-kuşamıyla dikkat çeken iki teknik adam daha var. Bunlardan birincisi, son olarak Atletico Madrid'e UEFA kupası ve Süper Kupa'yı kazandıran Quique Sanchez Flores.. O da yıllardır, Valencia olsun, Atletico Madrid olsun, çalıştırdığı takımların başında sahaya çıkarken, beyaz gömleği üzerine siyah pardesüsünü giyip, siyah şalını boynuna bağlamayı ihmal etmeyen, bu konuda belli bir istikrar yakalamış gibi gözüken teknik adamlardan..

İspanya topraklarından çıkıp, Portekiz topraklarına baktığımızda ise, gerek genç yaşı, gerek yakışıklı olarak değerlendirebileceğimiz yüz hatlarına sahip olması, en çok da erken yaşta yakaladığı çıkışla Andre Villas Boas dikkatleri çekiyor. O da hem günümüzde, hem de ileride kariyeri kadar giydikleriyle de konuşulacağa benziyor.

Takım elbiseler, reklamlar, cep telefonları, bankalar ve bunlar gibi nice sektörün devleri, yeşil sahalarımızın tam içine kadar olmasa bile, yedek kulübemize kadar girdiler diyebiliriz. Bundan hoşnut olan da olabilir, olmayan da. Futbol ekonomisinin şişirilebilmesi için belki de gerekli olan buydu, bu yüzden bu konuyu tartışırken bireyler veya otoriteler arasında epey fikir ayrılıkları yaşanabilir..

Başarısızlığın, kalecinin kafasındaki jöleye bağlandığı yurdumuzda, Mourinho, Guardiola veya Leonardo gibi teknik adamların ülkemizde çalışmıyor olmaları tam isabet olmuş gibi gözüküyor. Zira, Del Bosqué ve Rijkaard gibi onları da öğütebilirdik, Allah korumuş!

Üst üste alınabilecek 2 olumsuz skordan sonra, Mourinho pardesüsünün omzunu silkmekten, oyuna müdahale edemiyor diyebilecek çok fazla skor(!) yazarımız, ve bunlara prim tanıyan bir medyamız var.

Futbol ekonomisinin bu denli şişirilmesi ileride nelere gebe olur, bunu şimdiden görebilmek çok zor, fakat saçlarını fönletip, ellerine nemlendirici krem sürerek maça çıkan futbolcular nasıl futbolun içindeki bir renk olarak görülüyorsa, kenardaki teknik adamların da iyi giyiniyor olmaları ve fit gözükmeleri de aynı şekilde futbolun içinde bir renk olarak görülebilir.

Fabrika Yenileniyor!


FC Barcelona'nın dünyaca ünlü altyapısının adı olan "La Masia"yı duymayanınız olmamıştır herhalde. Puyol, Xavi, Messi, Iniesta, Piqué, Bojan Krkic, Cesc Fabregas, Valdes, Busquets ve daha nice Katalan futbol yıldızı hep bu patente sahipler.

Sadece Katalan futbolcu adayları değil, aynı zamanda son 10 yılda, 7 kıtadan toplam 4.000'den fazla çocuk, La Masia'da altyapı alabilmek için evleri terk etmiş. Yaşları çift haneleri geçmemiş futbolcu adayları, 4-3-3'ün en çılgın ve en modern altyapısını burada öğrenirlerken, gece uyumadan önce yastığa başlarını koyduklarında, Messi olabilmenin hayallerini de bu tesislerde kuruyorlar. Zira, La Masia'nın tıpkı bir yatılı okul gibi yatakhanelere sahip olduğu da çokça bilinen bir gerçek...

Fakat o taştan duvarlara sahip, yeşillik alan içerisine kurulu olan La Masia'da şu ara tatlı bir heyecan var. 610 metrekarelik bir alana sahip olan tesis, antrenman sahalarının yanı sıra kütüphane, internet kafe (son yıllarda), televizyon odası ve yemekhane gibi olanaklarıyla beraber 1966'da kullanılmaya başlanmıştı. Özellikle Cruyff döneminde, şu anki teknik direktör Pep Guardiola gibi bir oyuncunun yetiştiği La Masia'daki tatlı heyecanın nedeni ise, bu tesisin adını koruyarak baştan aşağı değişmiş olarak yeniden yapılması. Haziran ayında sona erecek olan projede, tesis 6.000 metrekareye kurulu. Bu alan içerisinde, genç futbolcuların derslerini çalışabileceği odaların haricinde, vizyon filmlerini izleyebilecekleri sinemalar, kapalı alanda rejenerasyon çalışmaları yapabilecekleri özel odalar ve daha sayılamayacak sonsuz imkanlar mevcut.


"Yeni La Masia"nın tamamlanmasıyla, Barca altyapısı manevi zenginliğine zenginlik katacak mı, bunu zaman gösterecek. Fakat bilinen bir gerçek var ki, o da Barca yöneticilerinin çok çok uzun vadeli düşündükleri. Yeni Guardiola'ların, yeni Xavi'lerin, Puyol'ların ve hatta yeni Messi'lerin bu fabrikada tekrar vücut bulması için her şey düşünülmüş, bundan sonrası artık bu tesislerde var olma savaşı içerisinde olan gençlere kalmış. Real Madrid'in "bu yaz kimi alalım?" politikası zaman gelecek yine günü kurtaracak, ama bu gelişmeleri dikkate aldığımızda Barca'nın saha haricinde, yani kurumsallık ve yöneticilik konularında da Real'in takım elbiseli yetkililerine hezimet yaşattığı görülmeyecek gibi değil!..



11 Ocak 2011 Salı

Fifa Ballon D'or hakkında ..


Zürih'te düzenlenen Fifa Ballon D'or ödülleri sahiplerini buldu. Futbolun Oscar'ları olarak tabir edilen ödül töreninde şüphesiz erkek ve bayan futbolunda 2010 yılına damgasını vuranlar ödüllerin sahipleri oldular. Bazılarının hak ettiği, bazılarının hak etmediği, bazılarının neden aday bile gösterilmediği fazlasıyla sorgulandı. Terskose olarak, erkek kategorisindeki ödül sahiplerine kısaca değinip, bunlara biraz yorum katalım istedik..

Öncelikle, yılın en iyi 11'ini kimler kazandı, bunları bir hatırlayalım;

Casillas (Real Madrid), Puyol (FC Barcelona) - Piqué (FC Barcelona) - Lucio (Inter), Maicon (Inter), Xavi (FC Barcelona) - Sneijder (Inter) - Iniesta (FC Barcelona), David Villa (FC Barcelona) - C.Ronaldo (Real Madrid) - Lionel Messi (FC Barcelona).

Yılın teknik direktörü için Vicente Del Bosque ve Pep Guardiola da aday gösterilirken, ödülün sahibi Jose Mourinho oldu.

Ferenc Puskas ödülü adı altında, yılın en güzel golünün seçildiği klasmanda ise milli futbolcumuz Hamit Altıntop'un, Kazakistan - Türkiye maçında atmış olduğu gol, bu ödüle layık görüldü. Lionel Messi'nin Valencia'ya, Van Bronckhorst'un da Uruguay'a attığı enfes goller, o güzel golün gölgesinde kaldılar.

Fifa Ballon D'or dünyada yılın futbolcusu ödülünü ise, takım arkadaşları Xavi ve Iniesta'yı geride bırakan Lionel Messi kazandı.

Futbolun Oscar'ları diye yazımıza başladık, zira salondaki atmosfer, iyi hazırlanmış olan tanıtımlar ve salonu dolduran, birbirinden kariyerli futbol figürleri aynı koltuklarda yanyana oturmaktaydı. Kısacası, futbolu dünya çapında popüler yapan herkes oradaydı desek, isabetli bir yorum yapmış oluruz herhalde.

Tören sırasında en çarpıcı manzaralardan biri, yılın 11'inin belirlendiği esnada, Lucio, Maicon ve Sneijder'ın isimlerinin anons edilirken Jose Mourinho'nun gözyaşlarına engel olamamasıydı. Törenin düzenlendiği salona dahil olamayan futbolseverler ise, bu görkemli programı TV başından izledi, kimileri de internet üzerinden yayını canlı takip edip, Piqué'nin kendi twitter'ından an be an paylaştığı fotoğraflara göz attı.

Dünyaca ünlü futbol yıldızlarını, üzerlerinde takım elbiseyle kürsüde gördüğümüzde, hiç şüphesiz ilk etapta bu durumu yadırgadık. Çünkü daha önce bu oyuncuları, ya üzerlerindeki formalarıyla ya da attıkları golden sonra formalarını çıkarmış olduklarından üstsüz olarak görmüştük. Jose Mourinho'yla, Pep Guardiola'nın salonda yan yana oturuyor olması da gecenin en büyük reyting malzemesi olarak defalarca ekrana getirildi. Bunun yanı sıra, kürsüde Sneijder'a "sizce 2010'un en unutulmaz anı hangisiydi" sorusu yöneltildiğinde, "eşimle evlenmiş olmam" cevabının duyulmuş olması da salonu o an kahkahaya boğdu. Anlaşılan Sneijder, yeşil sahalarda ne kadar disiplinli, zeki ve yetenekli ise, özel hayatında da o kadar romantik...

Fifa Ballon D'or için, FC Barcelona'dan Xavi, Iniesta ve Messi üçlüsünün aday gösterilmesi, geçtiğimiz haftalarda Jose Mourinho'nun canını sıkmış ve "Iniesta geçtiğimiz sezonun ilk birkaç ayını sakatlık gerekçesiyle kaçırdı, oysa Sneijder o sezonun başından beri her kupada Inter için önemli bir oyuncuydu" demesine neden olmuştu. Belki de haklıydı, çünkü  Inter'in geçen yılki Serie A, İtalya Kupası ve Şampiyonlar Ligi şampiyonluklarında takımı orta sahada dinamizmi ve oyun zekasıyla organize eden, bunların yanı sıra istatistiklere de katkı yapan oyuncu Sneijder'di ki, bu oyuncuyu sonrasında da durdurabilmek mümkün olmadı. Fair-play ruhuna aykırı ve defansif bir futbol oynayarak 2010 Dünya Kupası'nda finale kadar gelen Hollanda'nın tüm maçlarında en başarılı ve en istikrarlı isim olarak dikkat çeken oyuncu yine Sneijder olarak göze batmıştı.

Sneijder'ın Fifa Ballon D'or a aday gösterilmeyi hak ettiğine ne kadar katılıyorsam, geride bıraktığımız yıl, tarihinde ilk defa Dünya Kupası'nı kazanan Ispanya'ya kupayı getiren Iniesta, Barca'ya da gücü el verdiğince katkı yaptı ki, bu oyuncu bilindiği gibi istatistiğe yaptığı katkı kadar, takım savunmasındaki önemli rolüyle de ön plandadır. Dolayısıyla adaylık için onun isminin üzerinin çizilmesi de anormal karşılanabilirdi.

Xavi'ye gelince, belki de 2010'un en komple futbolcusu kendisiydi. Hani şarap benzetmesi yaparsam, iktidar partisinin dikkatini çeker miyim bilmiyorum, ama şarap gibi yıllandıkça Xavi, daha da büyüleyici bir oyuncu oluyor. Bana göre, Fifa Ballon D'or un sahibi kesinlikle o olmalıydı. Tüm bir sezon boyunca maç kaçırmamış olması, yazın ülkesi İspanya'yla Dünya Kupası şampiyonluğu yaşamış olması ve bunlara son olarak 550 kez Barca forması giyerek, Katalan tarihinin en fazla forma giymiş Barcelona oyuncusu olması dudak uçuklatacak cinsten başarılar. Hatta yetenek ve zekanın yanı sıra, profesyonellik ve iş ahlakı gerektiren cinsten bir başarı diye tanımlarsak daha da başarılı bir yorum olabilir.

Messi'ye gelince, çoğu futbolsevere göre, zaten onun o salonda bulunması demek, ödülün ona gitme ihtimalinin yarı yarıyadan fazla olması demekti. Günler önce, Barca TV'nin yayınladığı küçük bir video vardı. Videoda Xavi, ödülü Iniesta'nın hak ettiğini, Iniesta ise ödülü Messi'nin hak ettiğini söylemişti.

Dün geceki törenin finalinde ve sonrasında da buna benzer bir manzara oluştu. Zira, ödülü kazanan ismi açıklayacak olan, 3 adayın da hocası Pep Guardiola, "Messi" dedikten sonra alkış kıyamet koptu, flaşlar ardı ardına patladı ve o titrek sesli Arjantinli ufaklık kürsüye çıktı... Bu ödülü kazanmayı beklemediğini, hatta Xavi veya Iniesta'nın kazanacağını düşünerek aklından küçük bir konuşma metni hazırladığından bahseden Messi, mütevazi kişiliğini medya önünde bir kez daha gösterdi desek yeridir. Belki de herkes bunu, o an için kameralar önünde yapılmış bir mütevazilik şovu olarak gördü. Fakat işin gerçeği hiç de sanıldığı gibi değil. Zürich'ten kafile olarak Barcelona'ya dönen kulüp, dönüşte iki uçak kullanmış. Birinde yöneticiler ve bazı önemli misafirler, diğer uçakta ise futbolcular ve arkadaşları bulunuyormuş. Uçak havalandıktan sonra, şampanyayı patlatan Messi, kadehini takım için kaldırıp, kazandığı ödülü başta Xavi ve Iniesta olmak üzere tüm takıma armağan ettiğini ifade eden bir konuşma yapmış. Çocukları etkileyecek masal gibi bir hikaye veya Fotomaç gazetesi senaryoları gibi bir olay olsa da, bu olay Barcelona'nın resmi web sitesinden bildirdiği bir haber.

Tören sonrasına ait bir başka demeç de kulübün efsanelerinden olan Hristo Stoichkov'dan geldi: "Eskiden beni durdurabilmek için bir silaha ihtiyaç duyarlardı, fakat Messi benden daha iyi. Onu durdurabilmek için makinalı tüfeğe ihtiyaç duyabilirsiniz."

Ballon D'or ödülleri bildiğiniz gibi, bu yıl itibariyle Fifa World Player Of The Year'la yani Fifa Dünyada Yılın Futbolcusu ödülü ile birleştirildi ve adı da, Fifa Ballon D'or oldu. Fakat dünden bugüne bakıldığında, FC Barcelona tarihinde tam 8 tane Ballon D'or ödülü bulunuyor. Ballon D'or ödülü altında Luis Suarez, Johan Cruyff(2), Hristo Stoichkov, Rivaldo, Ronaldinho ve Messi en iyi seçilirken, Fifa World Player Of The Year ödülüne de Romario, Ronaldo, Rivaldo ve Ronaldinho(2) sahip olmuşlardı. Artık bu yıldan itibaren, bu iki ayrı ödül tek bir ödül adı altında yani Fifa Ballon D'or olarak takdim edilicek.

Jose Mourinho ve Iker Casillas, tören sonrasında "Messi ödülü haketmedi" diyerek yeni bir fitili ateşleyedursunlar, kupalar gibi ödüllere de ambargo koyan Barca ve oyuncuları hakkında final sözlerimizi burda noktalamalıyız ki sonrasında en iyi teknik direktör seçimine de kısaca değinebilelim istiyorum.

En iyi teknik direktör seçimine göz attığımızda Inter'deki başarılarından dolayı, Jose Mourino'nun bu ödüle sahip olması çoğumuzu şaşırtmasa da, farklı görüşler de yok değil... İspanya'yı tarihinde ilk defa Dünya Kupası şampiyonu yapan Vicente Del Bosque'nin, elindeki kadro kalitesi ne kadar mükemmel olarak tabir edilse de, ülkesi adına tarihi bir başarıya imza attığı gerekçesiyle, Jose Mourinho'nun önüne geçebilirdi. Şampiyonlar Ligi finansal açıdan daha büyük bir organizasyon olarak kabul edilse de, Dünya Kupası isminden dolayı ve tüm kıtalar arasında bir rekabet ortamı yarattığı gerekçesiyle, reytingi daha büyük bir organizasyon. Bu sebepten dolayı Del Bosque, Mourinho'nun bir adım önüne geçebilirdi diye düşünüyorum.


Yazımızın sonlarına gelirken, milli gururumuz Hamit Altıntop için de bir şeyler yazmamız kaçınılmaz. Diğer aday gollerden, Lionel Messi'nin Valencia'ya attığı gol her ne kadar sadece Playstation'da atılabilecek gollerden olsa da, 2010 Dünya Kupası sonrası futbolu bıraktığını açıklayan, Gio van Bronckhorst'un finallerde Uruguay'a atmış olduğu müthiş gol de inanılır cinsten değildi. Hatta belki de değer açısından, bir Dünya Kupası yarı finalinde atılmış olduğu gerekçesiyle Hamit'in golünden daha değerli kabul edilmeli. Zira, ödülü kazanan Hamit de bunu doğrular gibi konuştu. Bayern Münih forması giyen gurbetçi futbolcu, Kazakistan'a atmış olduğu ve ödül getiren golü için "hayatımın en önemli gollerinden biri olduğunu söyleyemem, fakat hayatımın en güzel golüydü" diyerek, objektif bir yaklaşımda bulundu. Hem atmış olduğu o mükemmel gol için, hem kazandığı ödül ile ülkemizi en iyi şekilde temsil ettiği için, hem de kürsüdeki tutumundan dolayı, alkıştan fazlasını haketti.

Bir sonraki, yada başka bir tabirle 2. Fifa Ballon D'or da neler olur, kimler neleri kazanır, kazanan ve kaybedenler için ne yorumlar yapılır bilinmez, fakat görülen o ki, futbolun Oscar'ları herzaman, bir Şampiyonlar Ligi finali kadar izlenmeye değer olucak. Dünyanın en fazla izlenen, en büyük futbol liglerinden olan ve en fazla yatırımların yapıldığı diğer iki lig olan Premier League ve Serie A'dan da bir sonraki ödül töreni için bir kaç aday çıkarsa ortam ve tören daha çekişmeli olabilir. Sonuçlara bakıldığında, özellikle Mourinho'suz Serie A, ve Ingiliz futbolu bu konuda büyük eleştiriyi hakediyor.