Soykan Güner etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

16 Şubat 2011 Çarşamba

Skandal


13 Kasım 2010 tarihinde oynanan Fenerbahçe - İstanbul Üniversitesi, Türkiye Kadınlar Basketbol Ligi müsabakası sonrasında yapılan doping testinde numuneleri pozitif çıktığı gerekçesiyle 2 yıl spor müsabakalarından men edilen dünyaca ünlü kadın basketbolcu Diana Taurasi olayıyla ilgili skandal bir gelişme yaşandı. Türkiye Basketbol Federasyonu, cezanın açıklanması üzerine sözleşmesi feshedilerek ülkesine gönderilen Diana Taurasi'nin doping testlerinin geri çekildiğini ve oyuncuya uygulanan tedbir kararının yürürlükten kaldırıldığını açıklayan kararın metnini faks yoluyla Fenerbahçe'ye iletti.

Neresinden bakarsanız bakın federasyonun gönderdiği bu açıklama tam anlamıyla bir rezalet! Başlangıcından itibaren doping krizini yönetememeleri bir yana, olayın üzerinden 1 ay geçmiş ve Diana Taurasi ülkesine gönderilmişken yapılan "doping yapılmamış, pardon" açıklaması tam bir skandaldır! Olayda testleri yapan Hacettepe Üniversitesi Doping Kontrol Merkezi kadar Türkiye Basketbol Federasyonu da yöneticilerinin daha sonuçlar açıklanmadan yaptığı "sporcu ceza alacak" açıklamalarıyla bu skandalın tarafıdır.

Bu skandal bir dolu mağduriyeti de beraberinde getirmiştir. Diana Taurasi'nin 2 yıl ceza almasıyla Fenerbahçe Euroleague ve ligdeki en büyük kozunu kaybetmiştir. Olası bir Euroleague başarısızlığında Türkiye Basketbol Federasyonu kamuoyu tarafından bunun en büyük suçlusu olarak gösterilecektir. Diana Taurasi ise itibarını kaybetmiş, suçsuz yere bir sporcu için en büyük suçlardan biriyle itham altında bırakılmıştır. Diğer yandan  Taurasi'nin yakın arkadaşı olan ve vatandaşının cezalandırılmasının yanlış olduğunu söyleyerek Türkiye'de daha fazla kalmak istemediğini belirten Penny Taylor'ı da, yapılan bu yanlışlık gerekçesiyle kaybetmiştir Fenerbahçe. Bu oyuncuların ayrılmasının ardından 2 yabancı transferi daha yapılmış ve Fenerbahçe gereksiz yere ekstra maliyet altına girmiştir. Diana Taurasi'nin gidişiyle düşen maç bileti satışlarını ve sporseverlerin kadın basketboluna olan ilgisinin düşüşü de azımsanmayacak kadar fazladır.

Alınan bu yanlış kararla oluşan mağduriyetlerin bu kadar fazla olması, Hacettepe Üniversitesi Doping Kontrol Merkezi ve Türkiye Basketbol Federasyonu'nu tartışılır hale getirmiştir. Özellikle Türkiye Basketbol Federasyonu numunelerin incelenme süreci devam ederken gösterdiği tavır ve tutumla taraflılığını belli etmiştir. Federasyon'un etkili isimlerinden biri olan Turgay Atasü'nün numunelerin incelenmesi sona ermeden yaptığı "Taurasi 2 yıl ceza alacak" açıklaması da bunun en büyük kanıtıdır. Bir diğer tartışmalı karar da Federasyon'un sporculara karşı durduğu mesafeyle alakalıdır. Doping yaptığı tespit edilen Kerem Gönlüm'e, Dünya Basketbol Şampiyonası'na yetişmesi için 1 yıl ceza veren fakat aynı suçu işlediği varsayılarak Taurasi'ye 2 yıl ceza veren Federasyon'un bundan sonra alacağı kararların sağlıklı olabilmesi için şu andaki yönetimin derhal istifa etmesi gerekir. Aksi takdirde Türkiye Basketbol Federasyonu'nun bundan sonra alacağı her kararın doğruluğu sorgulanacaktır.

Gerçek Ronaldo Bıraktı

Ronaldo Luís Nazário de Lima, bir diğer tabiriyle "çakma olmayan Ronaldo" emekliye ayrıldı. Kariyeri boyunca 612 maçta 414 gol atan Brezilyalı, düzenlediği basın toplantısında gözyaşları arasında, vücudundaki ağrılar nedeniyle spor yapamaz duruma geldiğini ve bu acıları sonlandırmak istediğini söyleyerek futbola nokta koydu. 
Kendi adıma söylemeliyim ki, yaşım itibariyle ne Pele'ye ne de Maradona'ya yetişemediğim için Ronaldo benim gözümde apayrı bir yerdeydi. Bir forvette olması gereken her özellik onda vardı. Teknik, süratli, kuvvetli, hava toplarına hakim, son vuruşları muazzam bir forvetti. Inter ve Milan'da geçirdiği iki büyük sakatlığa rağmen inatçı dönüşleriyle futbolu ne kadar sevdiğini de kanıtladı. Kariyerinin büyük bölümünde formda olması ve onun bu futbol sevgisi beraberinde dünya kupalarının en çok gol atan oyuncusu ünvanını da ona getirdi. Oynadığı 4 dünya kupasında da en çok konuşulanlardan biri oldu. 94 Amerika'nın genç yeteneği, 98 Fransa'da sakatlığıyla final maçına damgasını vuran adam, 2002 Japonya-Güney Kore'de tüm rakiplere gol atan oyuncu, 2006 Almanya'da da kupanın hayal kırıklığı olarak konuşuldu.

90'ların sonuna doğru çıkan Fifa serilerinin No.9'u, dünya futbolunun El Fenomeno'su böylelikle aktif futbolculuk yaşamını sonlandırmış oldu.

Futbolun gelmiş geçmiş en büyük forvetlerinden olan Ronaldo. Yaz aylarında düzenlenecek bir jübile maçıyla son kez sahaya çıkacak. Bu maçta onu son kez sahada görme fırsatı bulacağız, ancak o artık sahalarda olmasa bile yaptığı işlerle futbolda derin bir iz bıraktı. Ronaldo'yu izleyenler kendilerini çok şanslı saymalı, zira ilerde çocuklarına geçmişten anlatabilecekleri birkaç yıldız futbolcuyu zamanında izleme fırsatı bulabildiler.

Ronaldo'nun kulüp kariyeri de son derece parlaktı. Cruzeiro'da başladığı kariyerinde, PSV Eindhoven transferiyle Avrupa'ya adımını attı. Böylesine yetenekli bir oyuncunun o dönemin Hollanda Ligi'nde kendisini kanıtlaması pek uzun sürmedi. Ardından Barcelona, Inter, Real Madrid, Milan gibi devlerde oynadıktan sonra ülkesinde Corinthians'da futbola son noktayı koydu. Onu transfer eden hiçbir takım pişman olmadı. O hep gollerini sıraladı. Ancak sakatlıklar bir türlü yakasını bırakmadı. Inter'de yaşadığı o unutulmaz sakatlık onu durduramasa da kariyerinin sonlarına doğru Milan'da yeniden sakatlanarak 13 ay sahalardan uzak kalması onu çok zorladı. Ama Ronaldo devam etti. Bu kez de karşısına metabolizma hastalığı çıktı. Aralarında doping sayılabilcek türlerin de bulunduğu bir takım ilaçlar kullanmak zorunda kaldı. Bu ilaçlar ona kilo aldırdı ve spor yapmasına engel teşkil etmeye başladı. Ronaldo'da daha fazla dayanamadı ve gözyaşları arasında futbolu bıraktığını açıkladı. 

Düzenlediği basın toplantısında fazla kiloları hakkında yazılanlar ve konuşulanlar karşısında duyduğu üzüntüyü dile getiren Ronaldo, hastalık dolayısıyla aldığı bu kilolarla dalga geçenleri vicdanlarıyla başbaşa bıraktığını söyledi ve yaz aylarında arkadaşlarından oluşan bir kadroyla jübile maçı yapacağını belirtti. 

.

15 Şubat 2011 Salı

Bir devrin sonu


13 Şubat 2011 tarihinde oynanan MKE Ankaragücü - Beşiktaş müsabakasının devre arasında, soyunma odasında futbolcumuz İbrahim Üzülmez'in sebebiyet verdiği sportmenliğe aykırı davranış neticesinde, teknik heyetimizin verdiği rapor ve durum Yönetim Kurulumuz'un bugün olağanüstü yaptığı toplantıda değerlendirilmiş ve İbrahim Üzülmez'in sözleşmesinin feshedilerek kulübümüz ile olan ilişkisinin kesilmesine oy birliği ile karar verilmiştir.

Kamuoyunun bilgilerine saygılarımızla sunarız.

Beşiktaş JK Yönetim Kurulu

Akşam saatlerinde yapılan bu açıklamayla duyuruldu İbrahim Üzülmez'in Beşiktaş'tan koparılışı. 2000 yılından beri formasını terlettiği, yıllarca kaptanlığını yaptığı Beşiktaş'tan, bir akşam bildirisiyle gönderildi 37 yaşındaki Deli İbrahim. Gerekçe olarak "Ankaragücü maçının devre arasındaki sportmenliğe aykırı davranış" dendi, ama o sportmenliğe aykırı davranışın devre arasında İbrahim Üzülmez'in takım arkadaşlarına kötü oyundan dolayı sitem ettiği esnada, ona karşılık veren İbrahim Toraman'a yumruk atması olduğu konuşuldu. Aynı ikili 2008 yılında da sezon öncesi kapışmış ve iki kaptan da kadro dışı bırakılmıştı. 

İbrahim Üzülmez'in sözleşmesinin feshedilme nedenleri tartışılabilir ama ortada sözleşmesi sezon ortasında feshedilen bir kaptan var! Aynı formaya 11 yılını vermiş, yıllarca kaptanlık yapmış ve jübilesine yaklaşmışken sportmenliğe aykırı davranış gerekçesiyle kulüpten uzaklaştırılan bir Üzülmez var! Olay çok bıçak sırtı. İnsan bir yandan "Aynı şeyi Portekizliler yapsa ne olurdu?" diyor, diğer yandan da "Bu Üzülmez 2 sene önce de Toraman'ı tartaklamıştı" diyor. Ama her ne olursa olsun böyle olmamalıydı.  37 yaşında ve Beşiktaş'ın kaptanıyken sezon ortasında ortada kalmamalıydı İbrahim Üzülmez. İnönü Stadı'nda jübilesini yapılıp kendisine yakışan şekilde uğurlanmalıydı. Geçmişte sözleşmesi feshedilen verimsiz veya sorunlu futbolcular gibi birden bire yollanmamalıydı bu kulüpten. Böyle olmamalıydı bu futbol emekçisinin sonu.

Yıllarca verdiği emeğin değeri bilnmeyen kaçıncı futbolcu oldu bu? "Futbolda demokrasi yoktur, kurallar vardır" diyen Mahmut Özgener'e "diktatör" diyen Yıldırım Demirören'i nereye koyacağız, kendisine hangi benzetmeyi yapacağız bu durumda? Yoksa Özgener'in söylemini biraz daha ileriye götürerek, "futbolda futbolcuların hakları yok, başkanların  ve yöneticilerin sultası var" mı dememiz, her futbolcunun kaderinin onların iki dudağı arasında olduğuna mı inanmamız gerekiyor?

Sadece Beşiktaş soyunma odasında mı kavga var. Trabzonspor'da Engin Baytar Şenol Güneş'e küfretmedi mi? Fenerbahçe'de Bilica Caner'i antremanda tartaklamadı mı? Ya da Bursaspor'da Volkan Şen Ertuğrul Sağlam'a hiç mi saygısızlık yapmadı? Bu 3 kulüp türlü sorunları kendi bünyesinde hallederek şampiyonluğa oynarken Beşiktaş neden 11 yıllık kaptanını tek kalemde silebiliyor. İstanbul'un 3 büyüklerine gelip kendisini kaybeden adamlara saygı gösterilirken 11 yıl boyunca kendisini takımına adayan, en son kavgasını bile takım için yapan bu adamı, bu kadar kolay mı harcamak?

12 Şubat 2011 Cumartesi

Süper Lig değil Halı Saha Ligi


Saat 14.00. 
Yer: Buca Arena.

Küme düşme hattı için telafisi olmayan, tabiri caizse "6 puanlık" Bucaspor - Konyaspor maçı oynanacak. Kısacası, en ufak hatanın bile telafisinin çok zor olduğu kritik bir randevu.

İki takım sahaya çıkıyor ve maç başlıyor. Ev sahibi Bucaspor baskıyı kuruyor ve Musa'nın ayağından 8. dakikada 1-0 öne geçiyor. Bucaspor skor avantajıyla maçı götürürken 22. dakikada Koray'ın atılmasıyla ev sahibi 10 kişi kalıyor ve dengeler değişiyor. Konyaspor rakibin eksik kalmasını fırsat bilip yakaladığı gol pozisyonlarını bir türlü değerlendiremediği gibi,  61. dakikada Erdinç'in yaptığı penaltıyla hem 10 kişi kalıyor hem de 2-0 geriye düşüyor. 

Bundan sonrası ise sadece halı sahalarda görülebilecek türden... 65'te soldan Hakan ortalıyor, Robak kafayı vuruyor ve skor 2-1 oluyor. 5 dakika geçiyor. Yine soldan Hakan ortalıyor yine Robak kafayı vuruyor, skor 2-2 oluyor. Aynı yer, aynı orta, aynı gol. Bucaspor savunması izliyor... Bu da yetmiyor 2-2'den sonra yine aynı film Buca ceza sahasında oynuyor. Bu kez sağdan Gökhan Emreciksin ortalıyor, Robak kafayı vuruyor. Fakat bu kez Estonyalı kaleci  Londak kurtarıyor. Dönen topu kendi ceza yayı üzerinden Jerko Leko alıyor ve 50 metre boyunca ayağındaki topla ilerleme fırsatı buluyor. Karşısına çıkan herhangi bir Konyasporlu oyuncu yok. Leko rahatça şutunu çekiyor ve durumu 3-2 yapıp Bucaspor'a 3 puanı hediye ediyor.

Bucaspor maçı kazanmış olabilir ancak böylesine telafisi olmayan maçta, bir yanda Bucaspor rakibinin orta kafa gol oynamasına izin veriyor, diğer yanda da Konyaspor Leko'ya 50 metre top sürdürerek maçı kaybediyor. 

Saat 16.00
Yer: Sivas 4 Eylül Stadı

Bir tarafta 3 haftadır kan kaybeden Trabzonspor, diğer tarafta da küme düşme hattındaki Sivasspor. İki takımın da kazanması gerekiyor. Trabzonspor'un, bu maçı kaybetmesi halinde moral motivasyonunu tamamen kaybetmesi muhtemel. Sivasspor'un ise her maçı final niteliğinde. 

Yine takımlar sahaya çıkıyor ve maç başlıyor, derken Jaja attığı golle Trabzonspor'un maça 1-0 önde başlamasını sağlıyor. Sivasspor maça çok iyi konsantre olmuş anlayacağınız! 63.dakikaya kadar Trabzonspor 3-4 tane net pozisyon harcıyor. 63. dakikada Sivasspor taç çizgisinin önünde, alakasız bir yerden duran top kazanıyor. Basit bir ikili oyunla Serkan Balcı oyundan düşüyor ve Grosicki'nin şutu Colman'a çarpıp ağlara gidiyor. Maçı eşitleyen Sivasspor, 1-1'den sonra öne geçmek için savunmasını öne çıkarıyor ve disiplinini kaybetmeye başlıyor. Hem de ne kaybetmek! 71'de Serkan Balcı'nın kendi yarı alanının ortalarından Sivas savunmasının arkasına sarkan Burak'a attığı bir top, öne geçmek için yeterli oluyor. Sivasspor golü yiyince yeniden atak yapmaya başlıyor ve 84. dakikada Grosicki ve Kamanan'ın  ortaklığında atılan güç bela bir golle  skoru 2-2'ye getiriyor. Artık herkes 84'ten sonra gol olmaz, bu maç berabere biter derken kendilerini maça bir türlü veremeyen Sivasspor savunması bu kez günün en amatör golünü yiyor. Trabzonspor santra yapıyor ve Colman'ın yine savunmanın arkasına attığı bir top yine gol olması için yeterli oluyor. Anlayacağınız başlama vuruşu, tek pas ve gol... 

Bir ligin kalite kıstasları arasında o ligde maç başına atılan ortalama gol sayısı gösterilemez. Ancak bir ligde oynanan her maçta bu kadar basit goller atılıyor, yeniliyorsa o ligin kalitesinden ben şüphe ederim. İşte bugün üst üste oynanan bu 2 maçta da sahada belki çok gol vardı, izleyenler çok keyif aldı ama diğer yandan da bu takımlar için çok kötü sinyaller vardı. Bucaspor, Konyaspor ve Sivasspor'un ligdeki konumlarıyla oynadıkları futbol arasında belki bir bağlantı kurulabilir ama lider Trabzonspor'un bu Sivasspor karşısında maçı zar zor kazanabilmesi, bugün alınan galibiyete rağmen benim kafamda Trabzonspor'un şampiyon olabilme şansı yüzdesini düşürdü. 

Şenol Güneş geçtiğimiz haftalarda Barcelonalı futbolcular için, "Onları Türkiye'ye getirseniz, İspanya'daki gibi oynayamazlar." demişti. Barcelonalı futbolcular Türkiye'de İspanya Ligi'ndeki gibi iyi oynarlar mı oynayamazlar mı bilinmez ama total futbol oynamadan da İspanya'daki gol ortalamalarını yakalayabilecekleri kesin.

11 Şubat 2011 Cuma

Ray Allen artık en iyi 3'lükçü


Gece oynanan Los Angeles Lakers - Boston Celtics maçının ilk periyodunda, Ray Allen attığı 3 sayılık basketle  Reggie Miller'a ait olan 2.560 üçlük rekorunu geçerek Nba tarihinde en fazla 3 sayılık basket isabeti bulan oyuncu ünvanının yeni sahibi oldu. Ray Allen'ın attığı 3 sayılık basket ile salon coşkuya bürünürken rekorun sahibi olan ve maçın yorumcusu olarak salonda yerini alan Reggie Miller ile rekorun yeni sahibi Ray Allen'ın birbirilerine sarılması görülmeye değerdi.

10 Şubat 2011 Perşembe

Deloitte Futbol Para Ligi

Para Ligi'nin en çok gelir elde eden 20 kulüp listesinde herhangi bir Türk kulübü yer almıyor. Real Madrid'in zirvede olduğu listenin ilk 20'lik diliminde, 7 İngiliz, 3 İspanyol, 4 Alman, 4 İtalyan, 2 Fransız kulüp yer alıyor. 

Kulüp gelirlerinde şüphesiz en büyük pay Şampiyonlar Ligi'nin... İlk 20'deki 14 kulüp Şampiyonlar Ligi'nde oynarken, diğer 6 kulüp Uefa Avrupa Ligi'nde minimum grup maçlarına kadar elenmedi.

Listenin zirvesindeki Real Madrid, bu yıl da 1.liği kimseye kaptırmadı ancak önümüzdeki sezon Barcelona'nın, formasına aldığı "Qatar Foundation" reklamından elde edeceği gelirle birlikte 400 milyon Euro barajını geçmesi bekleniyor. Real Madrid'in ardından Barcelona'nın da 400 milyon Euro barajını geçmesiyle iki İspanyol kulübü para liginde zirvenin yeni sahibi olacaklar. Bu iki kulübün birbirleriyle olan sıralamasında ise önümüzdeki birkaç sezon sahada elde edecekleri başarıların getirileri etkili olabilir. La Liga'daki şampiyonluk yarışının her yıl iki takımla geçiyor olmasının altındaki en büyük neden de bu iki dünya devinin, diğer İspanyol kulüplerin arasındaki gelir uçurumu. Real Madrid ve Barcelona'ya en yakın İspanyol kulüp olan Atletico Madrid ise Avrupa Ligi'ni kazanmasıyla 124 milyon Euro'luk bir toplam gelire ulaştı, ancak bu başarı bile onları listede ancak 17. sıraya çıkarabildi.

Bu yıl en hızlı gelir artışı sağlayan kulüp ise Manchester City oldu. Geçtiğimiz sezonu 20. tamamlayan City, bu sezon 11. sıraya yükseldi. Bunda kulüp sahiplerinin yaptığı büyük yatırımların etkisi çok fazla. Tottenham ise 15. sıradan 13. sıraya yükseldi. İnter ise sezonu 5 kupayla kapatmasına rağmen 9. olabildi.

6 Şubat 2011 Pazar

Sakin Güç


Güce sahip olmakla onu kullanabilmek, aynı şeyler değildir. Kullanılamayan gücün fayda sağlamasını beklemek ise tamamen hayalcilik olur. Ligimizdeki birçok takım da gücünün ve potansiyelinin ya farkında değil, ya onu kullanmasını bilmiyor ya da kendisini hayal dünyasında gören yöneticilere sahip.

Ligin ilk yarısının sona ermesiyle birlikte azımsanmayacak bir puan farkıyla liderlik koltuğunda oturan Trabzonspor, birçoklarımıza göre ligi şampiyon olarak tamamlamıştı bile. Trabzon şehri adına oluşan bu olumlu tablodaki en büyük paylardan birisi de şüphesiz takımını devamlı destekleyen, gerek Avni Aker olsun gerekse "Bize Her Yer Trabzon" diyerek takımı için deplasman tribününü doldulan taraftarındı. Hatta şehirde şampiyonluk söylemlerinin baskı yaratacağı düşüncesiyle yıllardır telaffuz edilmeyen şampiyonluk kelimesi dahi tüm Trabzonspor taraftarlarının dilinden düşmez olmuştu.Artık herkes şampiyonluğa inanıyor, yıllardır özlem duyulan şampiyonluk kupasının bu yıl kentlerine geleceği günü iple çekiyordu.

Ancak ikinci yarının başlamasıyla her şey tam tersine döndü. Açılış maçında taraftar, henüz kaybedilmiş hiçbir şey olmamasına rağmen bu takımın en golcü oyuncusu Burak'ı protesto etti. Sahadaki gücü yetenek ve kaliteden ziyade takım oyunu ve paylaşım üzerine dayalı olan Trabzonspor üzerinde bu olay ister istemez huzursuzluk ortamı yarattı. Yani her şey doğru giderken Trabzonspor taraftarı takımının önüne çıkan ufak bir engeli el atıp kaldırmak yerine engellere bir yenisini daha ekledi.  Ardından Fenerbahçe maçının da kaybedilmesiyle moraller tamamen bozulurken önce Burak'la başlayan homurdanmalar ufaktan ufağa takıma yayılarak tam bir baskı ortamı yaratmaya başladı.

Diğer yandan Fenerbahçe ise kadro kalitesine göre beklenenden daha kötü bir performans sergilemesine ve Türkiye Kupası ve Avrupa'ya veda etmesine rağmen başkan Aziz Yıldırım devre arasında katıldığı tv programında ipleri eline alacağının sinyallerini vermiş ve taraftara umut aşılayarak sakin kalmaları gerektiğini ve takımın şampiyon olacak güce sahip olduğuna inandığını belirtmişti. Böylelikle Aziz Yıldırım camiaya birlik ve beraberlik mesajı vererek şampiyonluk yolunda tek güç olmanın yolunu açmıştı. Aziz Yıldırım'ın ne kadar doğru bir iş yaptığını gerek tribün gruplarının stada geri dönme kararından gerekse taraftarın Trabzonspor ve Manisaspor maçında ( ki Manisaspor maçında takım geri düşmesine rağmen ) takıma inanılmaz derecede destek verdiğini ve galibiyetlerde en büyük alkışı hakeden güç olduğunu söylemeliyiz. Takımda şu an itibariyle tam bir bütünlük olduğunu ise yıllar öncesinde kaldığını düşündüğümüz baklavalı taraftar-futbolcu ziyaretlerinin yeniden Samandıra'da trend olmasından anlayabiliyoruz. Bir diğer şampiyonluk adayı Bursaspor'un taraftarı ise takımı için her zaman itici güç oldu ve olmaya da devam ediyor. Söyleyecek pek fazla bir şey yok. Kazansalar da kaybetseler de takımlarını alkışlıyor ve takımlarına güveniyorlar.

Kısacası Fenerbahçe ve Bursaspor taraftarı takımına ne kadar destek oluyorsa,  şu sıralar Trabzonspor taraftarı takımlarına o kadar köstek oluyor. Çünkü sakin olamıyor... En ufak bir olumsuzlukta tribünlerden homurdanmalar, yerel basından eleştiriler ve "bizi şampiyon yapmazlar" nidaları yükseliyor... Kim, neden Trabzonspor'u şampiyon yapmasın ki? Bugün milli takıma en fazla futbolcu gönderenlerin başında Trabzonspor gelmiyor mu? Ya da geçen sezon Bursaspor şampiyon olmadı mı? Eğer Trabzonspor taraftarı takımını bu sezon şampiyon olarak görmek istiyorsa ilacı dışarda aramak yerine önce kendi takımına inanmalı ve bizi şampiyon yapmayacaklar yerine biz bu sene şampiyon olacağız demeyi başarabilmeli. Bunu demeyi başarabildikleri ve takımlarına sadece iyi günde değil, onların formsuz oldukları dönemde de Avni Aker'de kendi takımları yerine rakip takıma baskı ortamı oluşturarak maç kazandırabildikleri zaman şampiyonluk gelecektir. Formül o kadar da zor değil.

Çılgın Ronaldinho


Orta sahadan, kaleden kaleye ve hatta kornerden gol atanları gördük ama kale arkasından da gol olabileceğini hiç düşünmemiştik...